Σάββατο, 3 Φεβρουαρίου 2018

Άγιος Παΐσιος: Λόγος υπέρ του Γένους και της Πατρίδας.



Οι μοναχές στη Σουρωτή, στο Μοναστήρι όπου είναι θαμμένος ο άγιος, κατέγραψαν πολλούς από τους λόγους του αγίου. Μεταξύ άλλων  ο Γέροντας είχε πει τα ακόλουθα για την Πατρίδα μας και την ευθύνη που έχουμε ως Έλληνες:

« Τέτοια κληρονομιά που μας έχει αφήσει ο Χριστός δεν έχουμε δικαίωμα να την εξαφανίσουμε στις μέρες μας. Θα δώσουμε λόγο στον Θεό. Εμείς, το μικρό αυτό έθνος, πιστέψαμε στον Μεσσία, μας δόθηκε η ευλογία να διαφωτίσουμε όλον τον κόσμο. Η Παλαιά Διαθήκη μεταφράστηκε στην ελληνική γλώσσα εκατό χρόνια πριν την έλευση του Χριστού. Οι πρώτοι χριστιανοί τί τράβηξαν! Κινδύνευε συνέχεια η ζωή τους. Τώρα τι αδιαφορία υπάρχει!.. 

Ενώ ανώδυνα σήμερα, χωρίς να κινδυνεύει η ζωή μας, μπορούμε να διαφωτίσουμε τα έθνη, να γινόμαστε πιο αδιάφοροι; Αν σήμερα έχουμε λιγάκι ειρήνη, ξέρεις τι έχουν τραβήξει οι παλιοί; Ξέρεις πόσοι θυσιάστηκαν; Τώρα τίποτε δεν θα είχαμε, αν δεν θυσιάζονταν εκείνοι. Και κάνω μία σύγκριση: Πώς τότε, ενώ κινδύνευε η ζωή τους, κρατούσαν την πίστη τους και πώς τώρα, χωρίς καμία πίεση, όλα τα ισοπεδώνουν!

Όσοι δεν έχουν χάσει τη φυσική τους ελευθερία, δεν καταλαβαίνουν. Τους λέω: Ο Θεός να φυλάξει να μην έρθουν οι βάρβαροι και μας ατιμάσουν! Και μου λένε: " Και τί θα πάθουμε ; " .
Ακούς κουβέντα; Άντε να λείψετε, χαμένοι άνθρωποι! Τέτοιοι είναι οι άνθρωποι σήμερα. Δώσε τους χρήματα, αυτοκίνητα και δεν νοιάζονται ούτε για την πίστη, ούτε για την τιμή, ούτε για την ελευθερία.

Την Ορθοδοξία μας σαν Έλληνες την οφείλουμε στον Χριστό και στους Αγίους Μάρτυρες και Πατέρες της Εκκλησίας μας. Και την ελευθερία μας, την οφείλουμε στους ήρωες της Πατρίδας μας, που έχυσαν το αίμα τους για μας. Αυτήν την αγία κληρονομιά οφείλουμε να την τιμήσουμε και να τη διατηρήσουμε και όχι να την εξαφανίσουμε στις μέρες μας. Είναι κρίμα να χαθεί ένα τέτοιο έθνος! Και βλέπουμε τώρα, όπως πριν αρχίσει ένας πόλεμος στέλνουν ατομικές προσκλήσεις, έτσι κι ο Θεός με ατομικές προσκλήσεις μαζεύει ανθρώπους για να κρατηθεί κάτι και να σωθεί το πλάσμα Του. Δεν θα αφήσει ο Θεός αλλά πρέπει κι εμείς να κάνουμε ό, τι μπορούμε ανθρωπίνως και για ό, τι δεν μπορούμε να κάνουμε ανθρωπίνως, να κάνουμε προσευχή να βοηθήσει ο Θεός » .

Βεβαίως ο Γέρων Παΐσιος δίδασκε με έμφαση ότι πρώτη προτεραιότητα πρέπει να είναι η πνευματική μας προετοιμασία και έτσι θα έχουμε μεγαλύτερη δύναμη για να αγωνιστούμε υπέρ της πατρίδας και των Εθνικών Θεμάτων. Η διδαχή του πάντως είναι μια σαφής απάντηση σε ορισμένους παραπλανημένους χριστιανούς, οι οποίοι εν ονόματι μιας παρερμηνευμένης οικουμενικότητας αρνούνται ή διστάζουν να αγωνιστούν για την Πατρίδα και τα Εθνικά Θέματα. 

Στην Ορθόδοξη Παράδοσή μας, η Οικουμενικότητα εναρμονίζεται και δεν συγκρούεται με τον υγιή και αφανάτιστο πατριωτισμό. Ας ακούσουμε τη φωνή του Γέροντος Παϊσίου κι ας απορρίψουμε διεθνισμούς και πολυτισμικότητες, δηλαδή ξενόφερτες ιδεολογίες που επιδιώκουν να μας αποκόψουν από τις ρίζες μας.

πηγή: www.imp.gr


Κυριακή, 24 Δεκεμβρίου 2017

ΚΑΛΑ ΧPΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!



Το Ιστολόγιο  ΑΠΟΣΤΑΓΜΑΤΑ  ΦΩΤΟΣ   σας εύχεται

ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ  &  ΕΥΦΡΟΣΥΝΑ  ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ,  με άμετρη αγάπη για όλους και περισσή φροντίδα για όσους την έχουν ανάγκη, ειδικά αυτές τις μέρες..

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ! ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ! ΜΕ ΧΡΙΣΤΟ..


Δευτέρα, 18 Δεκεμβρίου 2017

Γιατί εορτάζονται τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου;


Αρχικά θα πρέπει να διευκρινιστεί πως κατά πάσα πιθανότητα, ο Χριστός δεν γεννήθηκε χειμώνα ( 25 Δεκεμβρίου ) αλλά άνοιξη, διότι στην Καινή Διαθήκη ( Λκ, 2, 8-12 ) αναφέρεται πως, όταν οι άγγελοι ανήγγειλαν τη Γέννηση του Σωτήρα στους βοσκούς, εκείνοι φύλαγαν το κοπάδι τους, τη νύχτα, στην ύπαιθρο. Κάτι που δεν είναι δυνατόν να συμβεί το χειμώνα στη συγκεκριμένη περιοχή, επειδή κάνει πολύ κρύο και βρέχει πολύ. 

Τότε, γιατί γιορτάζουμε τη Γέννηση Του στις 25 Δεκεμβρίου;

Τους πρώτους αιώνες μετά Χριστόν, οι ειδωλολάτρες είχαν μια γιορτή, στις 25 Δεκεμβρίου, με την οποία τιμούσαν τον θεό Ήλιο. Για την ακρίβεια λεγόταν Dies Natalis Solis Invicti ( ημέρα γέννησης του ακατανίκητου Ήλιου ). Μετά τους διωγμούς των τριών πρώτων αιώνων και την ραγδαία αύξηση του αριθμού των χριστιανών έγινε προσπάθεια να εκτοπιστεί αυτή η ειδωλολατρική εορτή με μία χριστιανική, της Γέννησης του Χριστού και να της δώσει νέο περιεχόμενο. Γι’ αυτό και ο Χριστός είναι και υμνείται ως ο Ήλιος της Δικαιοσύνης. Επίσης να αναφέρουμε πως από τις 25 Μαρτίου που τιμάται το γεγονός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, μέχρι στις 25 Δεκεμβρίου είναι ακριβώς εννέα μήνες.


Γύρω στο 335 μ. Χ. αρχίζει η τιμή στη Γέννηση του Χριστού στη συγκεκριμένη ημερομηνία ( 25 Δεκεμβρίου ), στη Ρώμη. Η παράδοση αναφέρει πως η αρχαιότερη ομιλία για την εορτή των Χριστουγέννων εκφωνήθηκε από τον Μ. Βασίλειο στην Καισάρεια της Καππαδοκίας το 376 μ. Χ.

Παρασκευή, 24 Νοεμβρίου 2017

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός: « Άγιος ο Θεός, άγιος ισχυρός…».


Ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, μεταξύ των υπόλοιπων διδαχών, μας εξηγεί πώς πρέπει να γίνεται ο Σταυρός και τι σημαίνει.

« Πρώτον, όπως η Αγία Τριάς δοξάζεται εις τον ουρανόν από τους Αγγέλους, ούτω κι εσύ να σμίγεις τα τρία σου δάκτυλα της δεξιάς χειρός και μη δυνάμενος να ανεβείς εις τον ουρανόν να προσκυνήσεις, βάνεις την χείρα σου εις την κεφαλή σου ( διότι η κεφαλή σημαίνει τον ουρανόν ) και λέγεις:

Καθώς οι Άγγελοι δοξάζουσι την Αγία Τριάδα εις τον ουρανόν, έτσι κι εγώ ως δούλος δοξάζω και προσκυνώ την Αγία Τριάδα. Και καθώς τα δάκτυλα είναι τρία, είναι ξεχωριστά είναι και τρία, έτσι και η Αγία Τριάς είναι τρία πρόσωπα, αλλά ένας Θεός.

Κατεβάζων το χέρι σου εις την κοιλίαν σου να λέγης: Σε προσκυνώ και Σε λατρεύω, Κύριε μου, ότι κατεδέχθης και εσαρκώθης εις την κοιλίαν της Θεοτόκου δια τας αμαρτίας μας.

Το βάζεις λοιπόν εις τον δεξιόν σου ώμον και λέγεις: Σε παρακαλώ, Θεέ μου, να με συγχωρήσεις και να με βάλεις στα δεξιά σου με τους δικαίους. Βάνοντάς το πάλιν εις τον αριστερό ώμον λέγεις: Σε παρακαλώ, Κύριέ μου, μη με βάλεις εις τα αριστερά με τους αμαρτωλούς.

Έπειτα κύπτοντας κάτω εις την γην: Σε δοξάζω, Θεέ μου, Σε προσκυνώ, ότι καθώς εβάλθηκες εις τον τάφον, έτσι θα βαλθώ κι εγώ. 

Και όταν σηκώνεσαι ορθός, φανερώνει την Ανάστασιν και λέγεις: Σε δοξάζω και Σε προσκυνώ, Κύριέ μου, ότι ανέστης εκ νεκρών δια να μας χαρίσεις ζωήν αιώνιον. Αυτό σημαίνει ο Σταυρός! ».


Από το βιβλίο Κοσμά του Αιτωλού Διδαχές, Ιωάννου Μενούνου, εκδ. Τήνος.

Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης: Ένας άγιος ανάμεσά μας..



Έχουν ειπωθεί τόσα για τον άγιο Πορφύριο ( 1906-1991 ), έναν άγιο της εποχής μας, όχι μόνον από τους ανθρώπους που ευεργετήθηκαν και ευεργετούνται καθημερινά κι αθόρυβα από την επέμβασή του, αλλά και από ανθρώπους που τον έζησαν από κοντά. Με απλά λόγια, μεστά νοήματος και ουσίας, ο άγιος μας δείχνει το δρόμο:

 Πώς βοηθάει τους νέους γονείς ;

Ο Όσιος Πορφύριος αγαπούσε πάρα πολύ τους νέους γονείς και έλεγε με τρυφερότητα για την ανατροφή των παιδιών τους, τα εξής : « Εκείνο που σώζει και φτιάχνει καλά παιδιά είναι η ζωή των γονέων μέσα στο σπίτι. Οι γονείς πρέπει να δοθούνε στην αγάπη του Θεού. Πρέπει να γίνουν άγιοι κοντά στα παιδιά με την πραότητά τους, την υπομονή τους και την αγάπη τους...Και η χαρά που θα τους έλθει, η αγιοσύνη που θα τους επισκεφτεί, θα εξακοντίσει στα παιδιά τη Χάρη. Για την κακή συμπεριφορά των παιδιών φταίνε γενικά οι γονείς. Δεν τα σώζουν ούτε οι συμβουλές, ούτε η πειθαρχία, ούτε η αυστηρότητα..».

Πώς παρηγορεί τους ασθενείς;

Ο όσιος Πορφύριος παρηγορούσε και παρηγορεί την πονεμένη ψυχή κάθε ασθενούς λέγοντας :
- « Πολλή ωφέλεια έχουμε από τις ασθένειες, αρκεί να τις υπομένουμε χωρίς γογγυσμό και να δοξάζουμε τον Θεό, ζητώντας το έλεος Του.. Περιφρονούμε την ασθένεια, δεν την σκεπτόμαστε, σκεπτόμαστε τον Χριστό απαλά, ανεπαίσθητα, ανιδιοτελώς και ο Θεός κάνει το θαύμα του προς το συμφέρον της ψυχής μας..».
- « Η Χάρις του Θεού αλλάζει τον άνθρωπο...Πάνε τότε όλες οι αρρώστιες...».
- « Όταν πάθεις κάτι και σου πουν ότι είναι καρκίνος, πρέπει να δοθείς πολύ στην αγάπη του Θεού. Να ηρεμήσεις, να ησυχάσεις, ν’ αγαπήσεις τον κόσμο, να τα’ αγαπήσεις όλα. Να είσαι όλο αγάπη και δοξολογία στον Θεό. Να αγιάσει η ψυχή σου...Και τότε ο καρκίνος, αν δεν θεραπευτεί, τουλάχιστον θα μείνει εκεί που βρίσκεται...».

Πώς μπορείς να νικήσεις την κατάθλιψη;

« Η μεγάλη τέχνη λοιπόν, το μεγάλο μυστικό, για ν’ απαλλαγείς απ’ την κατάθλιψη είναι και η εργασία, το ενδιαφέρον για τη ζωή. Ο κήπος, τα φυτά, τα λουλούδια, τα δέντρα, η εξοχή, ο περίπατος στην ύπαιθρο, η πορεία, όλα αυτά βγάζουν τον άνθρωπο από την αδράνεια και του δημιουργούν άλλα ενδιαφέροντα. Επιδρούν σαν φάρμακα. Η ασχολία με την τέχνη, τη μουσική κλπ. κάνουν πολύ καλό. Σ’ εκείνο, όμως, που δίνω τη μεγαλύτερη σημασία είναι το ενδιαφέρον για την Εκκλησία, για τη μελέτη της Αγίας Γραφής, για τις ακολουθίες. Μελετώντας τα λόγια του Θεού, θεραπεύεται κανείς χωρίς να το καταλάβει..».



Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

Ψάχνεις την αγάπη, ε;



Όλοι οι άνθρωποι ζητούν ο ένας από τον άλλο Αγάπη, παρ’ όλο που ξέρουν ότι μάταια ζητούν, γιατί « ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος ».  Όμως, παρ’ όλο που το ξέρουν αυτό, ποτέ δεν παύουν να την αναζητούν, ακόμα κι εκείνοι, οι οποίοι με τη σκληράδα και την ψυχρότητα της ψυχής τους δηλώνουν πως απόκαμαν να περιμένουν.

Όλοι ξέρουμε τί περιπλοκές και τί απογοητεύσεις γεννάει η απαίτηση να μας δώσουν οι άλλοι αγάπη. Αρκεί προς το παρόν να μην ξεχνάμε ότι η Αγάπη, η μυστηριώδης αυτή ενέργεια, όταν από ένα θαύμα κυκλοφορεί μέσα μας και διαχέεται γύρω μας, ή όταν κάποιο αγαπημένο πρόσωπο μας τροφοδοτεί μ’ αυτήν, αισθανόμαστε μιαν απέραντη ευφορία να μας κατακλύζει. Ο κόσμος τότε είναι γλυκός και φιλικός γύρω μας.

Σε κάθε περίπτωση αισθανόμαστε πώς η αγάπη του άλλου μας τρέφει και μας ζωογονεί. Αφού λοιπόν η Αγάπη είναι τόσο πολύτιμη για την ανάπτυξη και την υγεία μας, δεν είναι απρονοησία κι ελαφρότητα να τη γυρεύουμε αποκλειστικά από τους άλλους; Αν, αντί να τη γυρεύουμε παρακλητικά ή εκβιαστικά από τους άλλους, κάνουμε μια στροφή και προσπαθήσουμε εμείς να αγαπάμε; Αν, αντί να εξαρτιόμαστε από τις λίγες ρανίδες που θα μας δώσουν οι άλλοι, ανοίξουμε μέσα μας την πηγή της Αγάπης, αυτό δεν είναι προτιμότερο; Κι αν εμείς αρχίσουμε να αγαπάμε, μήπως και οι άλλοι δεν θα μας αγαπήσουν πολύ περισσότερο απ’ ότι πριν;

 Σ’ αυτή τη θέση έχουν βρεθεί πολλοί αναχωρητές, οι οποίοι μέσα στη μοναξιά τους και σε απόλυτη ακτημοσύνη ένοιωθαν μέσα τους τη μεγαλύτερη χαρά κι ευτυχία να τους πλημμυρίζει. Αυτό συνέβαινε γιατί, με την άσκηση και την ένωσή τους με το Θεό, μπόρεσαν σκάβοντας μέσα τους να βρουν πλούσια κι άφθονη φλέβα ζωογόνου νερού αγάπης.

Πώς ένας άνθρωπος μπορεί να το πετύχει αυτό; Μόνο η μελέτη του εαυτού δεν δίνει αφ’  εαυτής λύση στο πρόβλημα.  Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν μάθει πολλά για τους εαυτούς τους αλλά ελάχιστα πράγματα μπόρεσαν να αλλάξουν. Η αλλαγή του ανθρώπου δεν σχετίζεται τόσο με τη γνώση, όσο με τις ενέργειες που κυκλοφορούν μέσα του. Γιατί η Αγάπη δεν είναι τρόπος συμπεριφοράς , δεν είναι μίμηση ενός τρόπου, δεν είναι επίπλαστη ευπρέπεια αλλά μια ζωντανή, ήρεμη και ηδονική ενέργεια που τη νιώθεις να κυλάει μέσα σου και είναι τόσο πραγματική όσο και το αίμα. Υπάρχει ευγένεια και πραότητα, η οποία δεν έχει ίχνος αγάπης και υπάρχει αυστηρότητα, η οποία έχει άφθονη αγάπη.

Όταν κανείς βιώνει την αγάπη, όταν κυλά μέσα του αυτό το θερμό και γλυκό ρεύμα ζωής, τότε είναι πολύ πιο εύκολη η εξουδετέρωση παλιών πόνων και η θεραπεία παλιών πληγών. Κανένας άνθρωπος με κοσμική δύναμη και σοφία δεν έχει απαντήσει στο πώς θα ικανοποιηθεί η ζωτικότερη ανθρώπινη ανάγκη. Έτσι, στο σημείο αυτό θα φτάναμε σε αδιέξοδο. Όμως αδιέξοδο δεν υπάρχει γιατί υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι μέσα από τους οποίους έχουν κυλήσει ποταμοί Αγάπης. Αναφέρομαι στους χριστιανούς αγίους, οι οποίοι είναι οι μόνοι που αγάπησαν τους ανθρώπους και τα πάντα.

Ζούμε σε έναν περίεργο κόσμο φαντασίας και προκατάληψης. Θεωρούμε ότι για τον άνθρωπο έχουν έγκυρη γνώμη οι πάντες: οι πολιτικοί στοχαστές, οι φανατικοί ιδεολόγοι, οι λάτρεις της εξουσίας κι αποκλείσαμε αυθαίρετα τους αγίους. Γι’ αυτούς δεν θέλουμε να γίνεται κουβέντα. Σα να μη μας αγάπησαν, σαν να μην έφτασαν στο πιο υψηλό επίπεδο που έχουν φτάσει οι άνθρωποι επί της γης. Αυτούς αρνούμαστε να τους ακούσουμε, η δημοκρατία μας δεν τους αντέχει!

Εφ’ όσον εκείνοι πέτυχαν αυτό που εμείς αναζητάμε, πώς είναι δυνατόν να τους απορρίψουμε και να τους καταφρονήσουμε; Αντίθετα, δεν θα ήταν λογικότερο να διδαχτούμε από αυτούς; Η αντίληψη που έχει ένας μέσος άνθρωπος για τον άγιο αναχωρητή είναι ότι πρόκειται για ένα φανατικό άτομο, που από φανατική προσκόλληση στις ιδέες του απαρνιέται όλες τις γήινες χαρές και υποχρεώσεις, ακρωτηριάζοντας πολλές πλευρές της φύσης του. Έτσι φαντάζονται πως ο άγιος είναι ένα εξαιρετικά περιορισμένο και αντιφατικό ανθρώπινο πλάσμα, το οποίο βρίσκεται συνεχώς, σε πάλη με τον εαυτό του.

Το ουσιώδες στην στάση του μοναχού αναχωρητή δεν είναι η απάρνηση του κόσμου, όσο η προσέγγιση του Θεού, η θέληση του συσχετισμού μαζί Του, μέχρι την ολοκληρωτική ταύτιση μαζί Του. Ο άνθρωπος για να αλλάξει πρέπει να συνδυαστεί με τον Θεό και να ξαναγεννηθεί άνωθεν. Αυτό συμβαίνει γιατί ο άνθρωπος δεν έχει τα υλικά της μεταλλαγής του. Ο Θεός τα έχει. Μόνο από τον Θεό, ο άνθρωπος μπορεί να λάβει τον Άρτο τον επιούσιο για να τραφεί και να αναπτυχθεί. Χωρίς την εγγύτητα του Θεού υπάρχει η πείνα και η δίψα της ψυχής που δεν καλύπτεται με τίποτα..


Από το βιβλίο Ποιος είμαι εγώ, εκδ. Αρμός.


Πέμπτη, 24 Αυγούστου 2017

Πατρο-Κοσμάς ο Αιτωλός: ο Άγιος των σκλάβων


Ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός αποκαλείται και άγιος των σκλάβων γιατί είναι ο άγιος που στήριξε τον Ελληνισμό κατά τη διάρκεια πολύ δύσκολων ιστορικών στιγμών του, όπως κατά τη ζοφερή περίοδο της Τουρκοκρατίας. Στάθηκε ακούραστος εργάτης της ελευθερίας του έθνους μας από την κυριαρχία των Οθωμανών σε πνευματικό επίπεδο, διαβλέποντας την ελευθερία που ερχόταν.

Γεννήθηκε το 1714 στο Μέγα Δένδρο Αιτωλίας και απαγχονίστηκε από τους Τούρκους στις 24 Αυγούστου 1779 στο Κολικόντασι της Β. Ηπείρου. Προστάτεψε τον Ελληνισμό από τον εξισλαμισμό και εξαιτίας της αγραμματοσύνης των Ελλήνων, εκείνο τον καιρό, δίδαξε με απλό τρόπο τις Αλήθειες της Πίστης μας. Με τη βοήθεια του Θεού, δίδαξε σε πόλεις και χωριά από την Κωνσταντινούπολη μέχρι τη Βόρειο Ήπειρο και από τη Βόρειο Ήπειρο μέχρι τις Κυκλάδες.

Διδάχτηκε άριστα, την ελληνική γλώσσα από μοναχούς στη Ρούμελη και στη συνέχεια στην Αθωνιάδα Σχολή του Αγίου Όρους. Είναι ο σπουδαιότερος διδάσκαλος του νεώτερου Ελληνισμού και οφείλουμε πολλά στην Εθνεγερσία μας το 1821.  Ίδρυσε πολλά σχολεία, ώστε τα μικρά Ελληνόπουλα να έχουν κατά Χριστόν, παιδεία. Μίλησε για την αξία της Ελληνικής γλώσσας, ζητούσε να μαθαίνουν τα μικρά παιδιά την αρχαία ελληνική γλώσσα για να καταλαβαίνουν τα βαθιά νοήματα της πίστης μας και ήταν κατά της μεταγλώτισης στην καθομιλουμένη, της Θείας Λειτουργίας. Επίσης δίδαξε για την ισότητα ανδρών και γυναικών και καταδίκαζε τη βία εις βάρος των γυναικών.

Το σπουδαιότερο όμως είναι πως κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, μίλησε για Ελπίδα και Ελευθερία στους σκλαβωμένους Έλληνες, αναπτερώνοντας το ηθικό τους. Συνεπώς ακόμη και σήμερα που βιώνουμε την περιβόητη « κρίση » δεν πρέπει να απελπιζόμαστε, αλλά να ελπίζουμε για το καλύτερο, πάντα με τη βοήθεια του Θεού.


                                                                             Πηγήwww.imp.gr