Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ « ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ ».

ΑΠΟΣΤΑΓΜΑΤΑ ΦΩΤΟΣ

Κατά το έτος 980 επί της βασιλείας Βασιλείου και Κωνσταντίνου, των Πορφυρογέννητων, έγινε στο Άγιον Όρος το ακόλουθο θαύμα:

Στην Σκήτη ( που βρίσκεται στις Καρυές, στην τοποθεσία της Ιεράς Μονής του Παντοκράτορος ) του Πρωτάτου, εκεί κοντά βρίσκεται ένα μεγάλο κοίλωμα, στο οποίο έχουν οικοδομηθεί διάφορα κελιά. Σ’ ένα απ’ αυτά, το οποίο έχει ανεγερθεί προς τιμή της Κυρίας Θεοτόκου, κατοικούσε ένας ενάρετος, ηλικιωμένος ιερομόναχος με τον υποτακτικό του.

Ο ηλικιωμένος μοναχός πήγε, όπως συνήθιζε στην αγρυπνία, την Κυριακή, η οποία τελούνταν στον Ιερό Ναό της Σκήτης του Πρωτάτου και άφησε τον υποτακτικό του στο κελί, με την εντολή να μείνει άγρυπνος και να προσεύχεται. Κατά τη διάρκεια της νύχτας κάποιος χτύπησε την πόρτα του κελιού. Ο υποτακτικός άνοιξε. Ήταν ένας μοναχός, άγνωστος στον υποτακτικό. Διανυκτέρευσε εκεί στο κελί και νωρίς το πρωί έψαλλαν και οι δύο τον όρθρο.

Όταν έφτασαν στην ένατη ωδή και άρχισαν να ψάλλουν τον αρχαίο ύμνο « Την τιμιωτέραν των χερουβείμ…», ο ξένος μοναχός άρχισε να ψάλλει άλλη ωδή: « Άξιον εστίν ως αληθώς μακαρίζειν Σε την Θεοτόκον, την αειμακάριστον και παναμώμητον και μητέρα του Θεού ημών. Την τιμιωτέραν των χερουβείμ και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των σεραφείμ την αδιαφθόρως Θεόν λόγον τεκούσαν, την όντως Θεοτόκον Σε μεγαλύνομεν ». Ο υποτακτικός μοναχός είπε στον άγνωστο μοναχό πως άρχιζαν τον ύμνο από το Την τιμιωτέραν, πως το « άξιον εστίν » δεν το γνώριζαν και του ζήτησε να τον γράψει σε ένα χαρτί αλλά επειδή δεν είχε χαρτί του έφερε μιαν πλάκα, πάνω στην οποία ο άγνωστος μοναχός χάραξε απαλά τον ύμνο, σα να χάραζε σε πηλό. Έδωσε εντολή στον υποτακτικό, πάντα, έτσι να ξεκινάει ο ψαλμός προς τη Θεοτόκο και μόλις είπε αυτά στον υποτακτικό, εξαφανίστηκε!

Τότε ο υποτακτικός κατάλαβε πως επρόκειτο για άγγελο Κυρίου.. Αργότερα επέστρεψε στο κελί ο γέροντας , στον οποίο διηγήθηκε τα γεγονότα. Ο γέροντας  με τη σειρά του, ανέφερε ό, τι έγινε, σε όλους τους Πατέρες, στο πρωτάτο, δείχνοντας ταυτοχρόνως και την πλάκα. Στη συνέχεια, οι Πατέρες του Αγίου Όρους πήγαν οι ίδιοι την πλάκα στον Πατριάρχη ( Νικόλαος ο Χρυσόβεργος ) και στον βασιλιά, στην Κωνσταντινούπολη. 

Από την εποχή εκείνη διεδόθη αυτός ο ύμνος σε όλη την Ορθοδοξία και η εικόνα της Παναγίας, μπροστά στην οποία ακούστηκε αυτός ο ψαλμός, μεταφέρθηκε από τους Πατέρες, από το κελί, στον ιερό Ναό του Πρωτάτου, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα. Το κελί πήρε την επωνυμία « Άξιον εστίν » και η τοποθεσία ονομάστηκε « Άδειν » , δηλαδή ψάλλειν.. Το θαύμα φαίνεται να έγινε στις 11 Ιουνίου, όπως αναγράφεται στο Μηναίον και θεωρείται πως ο άγγελος που εμφανίστηκε στον υποτακτικό ήταν ο Αρχάγγελος Γαβριήλ.


Πηγή: www.imp.gr


Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Περί ταπεινοφροσύνης..

ΑΠΟΣΤΑΓΜΑΤΑ ΦΩΤΟΣ

Η αμμάς Θεοδώρα έλεγε : Ο άνθρωπος δεν σώζεται ούτε με την άσκηση, ούτε με την αγρυπνία και ούτε με χίλιους δυο άλλους κόπους, παρά μονάχα με τη γνήσια ταπεινοφροσύνη. Απόδειξη εκείνος ο αναχωρητής που είχε τη δύναμη να διώχνει από τους ανθρώπους τα δαιμόνια.

Τους ρωτούσε λοιπόν τους δαίμονες, τί είναι εκείνο που τους αναγκάζει να εγκαταλείψουν τον άνθρωπο: « Μήπως η νηστεία; ».
 Κι εκείνοι απαντούσαν: « Μα εμείς ούτε τρώμε, ούτε πίνουμε! ».
-   « Μήπως η αγρυπνία;».
 Κι εκείνοι απαντούσαν: « Μα εμείς δεν κοιμόμαστε! » . 
-   « Μήπως ο αναχωρητικός βίος; ».
 Κι εκείνοι απαντούσαν: « Εμείς πάντα κατοικούμε στις  ερημιές! ».
-  « Μα ποιο είναι τέλος πάντων εκείνο που σας διώχνει;; ».
Και απάντησαν: « Τίποτ’ άλλο δεν μας νικά, παρά μονάχα η ταπείνωση, είναι αυτή κατατροπώνει τη λεγεώνα μας..».




Από το βιβλίο του Π. Β. Πάσχου Γυναίκες της ερήμου Εκδ. Ακρίτας

Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017

Ποτέ την Κυριακή..


Σήμερα για να επιτύχουμε μεγαλύτερη παραγωγικότητα, αλλάζουμε συχνά στους εργαζόμενους πόστο (ευελιξία) ή τόπο εργασίας (κινητικότητα). Ξεχνάμε ότι μια δουλειά δεν είναι μόνο ένα αφηρημένο καθήκον που πρέπει να επιτελεστεί, αλλά κι ένα ζωντανό περιβάλλον, φτιαγμένο από ανθρώπινες σχέσεις, κοινές ιεροτελεστίες, υποχρεώσεις και απαγορεύσεις.

Ο «καλός υπάλληλος» που θα προαχθεί είναι αυτός που είναι πρόθυμος να θυσιάσει τη βάρδια του για να συμμετάσχει σε επείγουσες συνεδριάσεις και τα Σαββατοκύριακά του για να ετοιμάσει τους φακέλους της επόμενης. Η οικογενειακή του ζωή επηρεάζεται αρνητικά. Οι γονείς, κυρίως ο πατέρας, όταν δουλεύουν σε υπεύθυνες θέσεις, δεν βλέπουν πια τα παιδιά τους παρά μόνο το πρωινό της Κυριακής.

Η Κυριακάτικη αργία καθιερώθηκε με το Διάταγμα των Μεδιολάνων ( 313 μ.Χ. ) από τον Μ. Κωνσταντίνο. Ήταν και είναι μία απόφαση κεφαλαιώδους σημασίας για πολλούς λόγους. Τα τελευταία χρόνια γίνεται μια προσπάθεια ( δεν θα ήταν καθόλου υπερβολή να τη χαρακτηρίσουμε, μανιώδη.. ) να καταργηθεί η αργία της Κυριακής στη χώρα μας, στο όνομα της ανάπτυξης της οικονομίας και της ανταγωνιστικότητας του εμπορίου.

Οι λόγοι για τους οποίους δεν πρέπει να καταργηθεί η Κυριακάτικη αργία έχουν αναλυθεί διεξοδικά. Την μεγαλύτερη σημασία έχουν τα λόγια των αγίων μας και των Γερόντων και Πατέρων που επιμένουν στη διατήρησή της πρωτίστως για λόγους πνευματικούς.

Ο όσιος Σεραφείμ από το Ζέλι Λοκρίδας που ασκήτεψε στα αγιασμένα χώματα των Μοναστηριών του Ν. Βοιωτίας ήταν απόλυτος και ξεκάθαρος σε αυτό το ζήτημα. Ένα Σάββατο, οι μοναχοί έσπειραν ένα κομμάτι ενός χωραφιού, μετά την εσπερινή ακολουθία.. Ο όσιος δεν θεωρούσε ευλογημένο τον καρπό της Κυριακής και διέταξε να βάλουν φωτιά το χωράφι, όταν αυτό καρποφόρησε. Έτσι κι έγινε. Αλλά η φωτιά έκαψε μόνον το κομμάτι εκείνο που δεν είχε ευλογία και είχε καλλιεργηθεί την Κυριακή και όχι όλο το χωράφι..


Βιβλιογραφία:
« Οι εσωτερικοί εχθροί της δημοκρατίας »,  εκδ. Πατάκη
Π.Σπυρίδων Βασιλάκος – Αθ.Καραπέτσας, « Στα μονοπάτια της αγάπης του Θεού », εκδ. Αρχονταρίκι






Τρίτη, 6 Ιουνίου 2017

Μ. Βασίλειος: «Οι δικές μας αμαρτίες άλλαξαν και τη Φύση..».



Σε μιαν ομιλία του, ο Μέγας Βασίλειος συνδέει την δική μας νοσηρή πνευματική κατάσταση με τις απότομες κλιματικές αλλαγές, οι οποίες, με τη σειρά τους, επηρεάζουν την ζωή μας.

«Δείτε λοιπόν, πώς οι δικές μας αμαρτίες άλλαξαν και τη Φύση, ακόμη και το κλίμα έγινε εχθρικό. Ο Χειμώνας δεν είναι υγρός και ξηρός, αλλά γεμάτος παγωνιά και χωρίς χιόνια και βροχές. Η Άνοιξη έχει ζέστη, όχι όμως τις απαιτούμενες βροχές. Η ζέστη και το κρύο ξεπέρασαν τα φυσιολογικά όρια και βλάπτουν θανάσιμα τους ανθρώπους. Ποια είναι λοιπόν, η αιτία αυτής της αταξίας και της αναστάτωσης; Από πού προέρχονται τα καινοφανή αυτά φαινόμενα; Ως μυαλωμένοι άνθρωποι, ας ερευνήσουμε..

Μήπως ο κυβερνήτης του κόσμου δεν υπάρχει; Μήπως ο αριστοτέχνης Θεός λησμόνησε την Πρόνοιά Του; Σώφρων άνθρωπος δεν μπορεί να το υποστηρίξει. Αντίθετα, είναι ολοφάνερες οι αιτίες τους. Αν και κερδίζουμε, δεν δίνουμε τίποτα σε κανέναν. Αν και επαινούμε τις ευεργεσίες, τις στερούμε από αυτούς που τις χρειάζονται. Αν και ελευθερωθήκαμε, είμαστε άσπλαχνοι απέναντι στους δούλους. 

Όταν πεινάμε, τρώμε αλλά περιφρονούμε τον φτωχό. Αν και ο Θεός είναι πλούσιος χορηγός, είμαστε σφιχτοχέρηδες και αδιάφοροι στις ανάγκες των φτωχών..Οι αποθήκες μας είναι γεμάτες από αγαθά, αλλά δεν ελεούμε αυτόν που στενάζει από τη δυστυχία. Γι’ αυτό και η δίκαιη κρίση μας απειλεί.. Γι’ αυτό και ο δίκαιος Θεός δεν ανοίγει το χέρι Του..Εμείς αποκλείσαμε την αγάπη προς τον διπλανό μας ως αδελφό μας. Γι’ αυτό και τα χωράφια μας είναι ξερά, γιατί πάγωσε η αγάπη ανάμεσά μας.. ».


Ομιλία εν λιμώ και αυχμώ. Β.Ε.Π.Ε.Σ. τόμος 54

Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Μάρτυρες της εποχής μας: Ευγένιος Ροντιόνωφ, ( 1977-1996 )


Ο Ευγένιος Ροντιόνωφ μαρτύρησε στις 23 Μαΐου 1996. Υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία και συμμετείχε στον πόλεμο της Τσετσενίας. Τον συνέλαβαν τσετσένοι αντάρτες, τον βασάνισαν και του ζήτησαν να γίνει μουσουλμάνος. Αρνήθηκε..και τότε τον έσφαξαν και τον αποκεφάλισαν..την ημέρα των γενεθλίων του..

Ο Ευγένιος φορούσε έναν μικρό Σταυρό, δώρο της γιαγιάς του..Όταν η μητέρα του έμαθε πως ήταν αιχμάλωτος ( Φεβρουάριος '96 ) άρχισε να τον αναζητεί..και μετά από εννέα μήνες έμαθε για τον θάνατό του. Υποθήκευσε το σπίτι στη Μόσχα για να εξασφαλίσει χρήματα, τα οποία ζητούσαν οι αντάρτες.

Ήρθε σε επαφή με ισλαμιστές αυτονομιστές, απειλήθηκε η ζωή της αλλά τελικά μίλησε με τον δήμιο του γιου της, Ruslan Khaikhoroyev.  Της είπε πως ο Ευγένιος προσπάθησε να το σκάσει και πως αρνήθηκε να γίνει μουσουλμάνος. Η τραγική μάνα δεν μπορούσε να πιστέψει πως το παιδί της δεν ζει..

Τότε κλήθηκε να τον αναγνωρίσει, σε έναν ομαδικό τάφο, μαζί με άλλους τρεις συστρατιώτες του. Και είδε τις μπότες του, αλλά δεν ήθελε να πιστέψει πως ήταν ο γιός της.. όμως αναγνώρισε τον μικρό Σταυρό στο ακέφαλο σώμα του...εκεί δεν άντεξε....Και τότε ο δήμιος του, της αποκάλυψε πως ο γιός της σφάχτηκε, επειδή ο Ευγένιος αρνήθηκε να βγάλει από πάνω του τον Σταυρό και να απαρνηθεί την πίστη του στον Χριστό.

Η μητέρα του κατέβαλε ένα χρηματικό ποσό για να της επιτρέψουν να πάρει το παιδί της και να το κηδέψει στη Μόσχα. Σήμερα υπάρχει μια εκκλησία στο όνομά του και πολλές εικόνες του μυροβλύζουν. Δεν έχει αγιοκαταχτεί ακόμη..αλλά αυτό δεν θα αργήσει να γίνει.


Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

19 ΜΑΪΟΥ: ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ


Η Γενοκτονία των Ποντίων δεν είναι αποκύημα της φαντασίας. Συνέβη και πονάει πολύ, όσους είναι Έλληνες. Τώρα τελευταία πολλά ακούγονται για τη Γενοκτονία των Ποντίων..πολλοί θέλουν να μειώσουν τη σημασία του γεγονότος, αλλάζοντας ουσιαστικά την ίδια την Ιστορία, η οποία γράφτηκε από τις μαρτυρίες των ίδιων των Ποντίων, όσων επέζησαν δηλαδή. Όπως και η αφήγηση της κας Σοφίας Κυνηγοπούλου (1905-1995 -  καταγωγή: Πάτλαμα Κερασούντας, φωτο).


Το γεγονός συνέβη το 1921 στο χωριό της και ήταν αυτόπτης μάρτυρας, 17 ετών τότε.. «Ήταν πρωί, όταν τα σκυλιά του χωριού άρχισαν - λες και ήταν συνεννοημένα - να γαβγίζουν με πάθος που ξεσήκωσε όλους μας. Βγήκαμε στα παράθυρα να δούμε τι συμβαίνει. Και ξαφνικά βλέπουμε από το βάθος του δρόμου καβαλάρηδες να χτυπούν με το μαστίγιο τα άλογά τους για να τρέξουν πιο γρήγορα. Το ποδοβολητό τους σε τρόμαζε.
"Τσέτες!" έκανε ο πατέρας μου. Και ζύγωσε περισσότερο για να βεβαιωθεί. " Ναι! Τσέτες του Τοπάλ Οσμάν είναι! ".

Η μάνα μου, γυναίκα που δεν φοβόταν, ρώτησε κάπως αφελέστατα τον πατέρα μου " Ντο επορούν να έφτανε μας ; " . Εκείνος την αγριοκοίταξε και χωρίς να χάσει καιρό πρόσταξε: " Μαζέψτε ψωμία και ό τι άλλο εβρίκεται και βάλτε τα σε σακούλε! ". .

Η μάνα μου έτρεξε στα ντουλάπια κι εμείς καρφωμένοι στο παράθυρο προσπαθούμε να δούμε για να μαντέψουμε τι θα εξελιχθεί. Μέσα στην παραζάλη ακούμε την άγρια φωνή τους: " Όλοι να μαζευτείτε στον αυλόγυρο της εκκλησίας και μην φοβάστε, δεν θα πάθετε κακό ". 

Πολλοί από τους άνδρες του χωριού, που ήθελαν οι Τούρκοι να τους στρατολογήσουν, ήδη βγήκαν στα βουνά. Με φόβο πήγαμε στην πλατεία. Ο πατέρας μου από το πίσω παράθυρο πήδηξε κι έτρεξε στο βουνό να κρυφτεί. Εμείς που υποτίθεται δεν κινδυνεύαμε, πήγαμε στο προαύλιο της εκκλησίας που βρισκόταν καμιά πενηνταριά μέτρα μακριά...

Μας διέταξαν να μπούμε μέσα. Και όταν μπήκαμε μέσα όλοι, γυναικόπαιδα και γέροι έκλεισαν την ξύλινη πόρτα απ’ έξω και τοποθέτησαν γύρω γύρω καλαμπουκόφυλλα. Ο παπάς κατάλαβε πως κάποιο κακό θα συμβεί, πήγε στο ιερό και άρχισε τις ψαλμωδίες, ενώ όλοι κάναμε την προσευχή μας.

Ξαφνικά άρχισαν να μας ζώνουν φλόγες και πυκνοί καπνοί να μπαίνουν μέσα από παράθυρα που έσπασαν. Ο κόσμος άρχισε να βήχει, να φωνάζει να κλαίει και να παρακαλάει τον Χριστό να μας σώσει. Η μάνα μου μπήκε μπροστά, πήγε στο Ιερό, έσπασε το παράθυρο, έβαλε ένα μικρό καρεκλάκι και παρότρυνε τις άλλες γυναίκες, κυρίως τις εγκύους, να δραπετεύσουν στο διπλανό χωριό. Βγήκανε καμιά πενηνταριά μαζί με τα παιδιά τους. Βγήκα κι εγώ και περίμενα τη μάνα μου.
Όταν οι τσέτες αντιλήφθηκαν ότι δραπετεύουμε, έτρεξαν στο πίσω μέρος της εκκλησιάς. Εμείς είχαμε φύγει αλλά τη μάνα μου που έμεινε πίσω και βοηθούσε στο φευγιό τους άλλους χωριανούς, οι Τούρκοι την πυροβόλησαν από το παράθυρο και τη σκότωσαν μέσα στην εκκλησιά.


Σε λίγα λεπτά οι φωτιές έζωσαν όλο το ναό. Από μακριά βλέπαμε τις φωτιές και τους καπνούς να υψώνονται και κλαίγαμε για την καταστροφή, ενώ οι τσέτες χαιρόντουσαν και καθώς έφευγαν, άρχισαν να τραγουδάνε: « Γιασά Κεμάλ γιασά... ».


Είχαν ολοκληρώσει το εγκληματικό τους έργο ευτυχείς. Τουλάχιστον διακόσια γυναικόπαιδα και γέροι κάηκαν ζωντανοί κι έγιναν στάχτη μέσα στην εκκλησιά... Ανάμεσά τους και η μάνα μου... Η μυρωδιά από τις καμένες σάρκες είχε απλωθεί σε όλη την περιοχή... 

Πηγή: www.imp.gr

Τρίτη, 2 Μαΐου 2017

Στέλιος Κυριακίδης: Ένας μοναδικός Αθλητής, Άνθρωπος, Έλληνας.


Ο Στέλιος Κυριακίδης γεννήθηκε στην Πάφο της Κύπρου στις 4 Μαΐου 1910. Του άρεσε πολύ να τρέχει..Συμμετείχε ως δρομέας με την ελληνική εθνική ομάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936. Εργαζόταν στη ΔΕΗ και παράλληλα έκανε αυτό που τόσο αγαπούσε, έτρεχε..όμως τον πρόλαβε ο πόλεμος..Το 1940 σταμάτησε το τρέξιμο..πλέον υπήρχε θέμα επιβίωσης γι’ αυτόν και τη οικογένειά του. 

Συνέχισε τον αγώνα του, παντρεύτηκε, έκανε παιδιά και στο μεταξύ ξέσπασε ο εμφύλιος. Παρ’όλα αυτά το 1946 παίρνει την απόφαση να αρχίσει πάλι το τρέξιμο. Επιθυμούσε να τρέξει στο Μαραθώνιο της Βοστώνης στις Η.Π.Α. Πούλησε τα μισά έπιπλα για να πάει! Ο λόγος για τον οποίο ήθελε να συμμετάσχει ήταν για να κινητοποιήσει τον Αμερικανικό λαό να βοηθήσουν τους Έλληνες που περνούσαν πάρα πολύ δύσκολα. Και τα κατάφερε, έβγαλε εισιτήριο για την Αμερική αλλά δεν του έφτασαν τα χρήματα για να εξασφαλίσει εισιτήριο και για την επιστροφή...

Και ήρθε η ώρα του αγώνα. Όλοι αποθαρρύνουν τον Κυριακίδη να συμμετάσχει. Πριν από τον αγώνα όλοι οι αθλητές θα εξεταστούν από γιατρό και όλοι κατηγορηματικά του λένε: « Δεν μπορείς να τρέξεις, είσαι πολύ αδύναμος νεαρέ Έλληνα. Θα πεθάνεις στο δρόμο από την εξάντληση, έτσι κοκαλιάρης όπως είσαι. Δεν θα αντέξεις ούτε για μερικά χιλιόμετρα ». Κι ο Στέλιος Κυριακίδης απάντησε: « Φέρτε μου το χαρτί να το υπογράψω ότι θα τρέξω κι αναλαμβάνω όποιο κίνδυνο υπάρχει για τη ζωή μου. Θα τρέξω κι ας πεθάνω εδώ πέρα ».

Και ξεκίνησε ο αγώνας..ο Στέλιος Κυριακίδης πήγαινε αργά αλλά ολοένα και ανέβαζε στροφές..όλο και πλησίαζε τους πρώτους..στο 40ο χιλιόμετρο έπιασε τον πρωτοπόρο ( Τζόνι Κέλι )..και τον πέρασε! Και κέρδισε...Παραμιλούσε όλη η Αμερική..

Ο Χάρι Τρούμαν ρώτησε αργότερα τον Τζόνι Κέλι : « Μα καλά βρε παιδί μου, πώς έχασες από αυτόν τον κοκαλιάρη Έλληνα; » . Και ο Κέλι απάντησε: « Εγώ έτρεχα για τον εαυτό μου, αυτός για έναν ολόκληρο λαό, για μιαν ιδεολογία.. ». Στη συνέχεια ο Τρούμαν χαμογέλασε και είπε στον Κυριακίδη: « Εσύ παιδί μου, είσαι άξιος συγχαρητηρίων! Για πες μου, τι θες να κάνω για σένα; Θες ρούχα; τρόφιμα; χρήματα; Ό, τι θες από μένα..» . Κι ο Κυριακίδης απάντησε: « Σας ευχαριστώ κύριε πρόεδρε, δεν θέλω τίποτα για μένα. Το μόνο που ζητώ είναι να στείλετε ρούχα και τρόφιμα στα 7 εκατομμύρια Έλληνες που λιμοκτονούν ( ήταν τα χρόνια της Κατοχής..). Αυτό ζητάω. Να βοηθήσετε τον λαό μου που υποφέρει » . 

Αυτό που έγινε μετά ήταν απίστευτο..Από δωρεές των Αμερικάνων μαζεύτηκαν τόνοι από φάρμακα, ρούχα, τρόφιμα και κουβέρτες. Μόλις βρέθηκαν έξι καράβια με τη βοήθεια της οικογένειας Λιβανού, έφτασε η βοήθεια στην  Ελλάδα, το γνωστό « πακέτο Κυριακίδη » . Επίσης μαζεύτηκαν 250.000 δολλάρια για τους ταλαιπωρημένους Έλληνες από την Κατοχή κι τον εμφύλιο. Όλες οι αμερικάνικες εφημερίδες τον είχαν πρωτοσέλιδο κι εκείνος έτρεχε από πολιτεία σε πολιτεία για να συγκεντρώσει κι άλλη βοήθεια.

Στις 23 Μαΐου επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι μαζεύτηκαν για να τον υποδεχτούν..Ήταν η πρώτη φορά που φωταγωγήθηκε η Ακρόπολη από την ημέρα που άρχισε ο πόλεμος.

ΣΗΜΕΡΑ 

Ο Στέλιος Κυριακίδης είναι άγνωστος στους περισσότερους Έλληνες και ο γιος του, χωρίς να ζητήσει την παραμικρή ανταμοιβή, δώρισε χρόνια μετά, όλα τα κειμήλια του πατέρα του, Στέλιου Κυριακίδη στο Μουσείο του Μαραθωνίου δρόμου, στο Μαραθώνα Αττικής.

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Λαμπροτρίτη: Οι άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη



Σήμερα εορτάζουν οι άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη.

Κοντά στο χωριό Θέρμη, στη Μυτιλήνη υπήρχε ένα μοναστήρι αφιερωμένο στη Γέννηση της Θεοτόκου. Ηγούμενος της Μονής ήταν ο άγιος Ραφαήλ και υποτακτικός ήταν ο άγιος Νικόλαος. Οι άγιοι Ραφαήλ και Νικόλαος εγκαταστάθηκαν εκεί, έπειτα από παρότρυνση του πατέρα της αγίας Ειρήνης, Βασίλειου, όταν έφτασαν στην περιοχή, ως πρόσφυγες από την Θράκη ( μετά την Άλωση της Πόλης ).

Η αγία Ειρήνη περνούσε πολλές ώρες της ημέρας στο Μοναστήρι και ο Ηγούμενος Ραφαήλ της είχε ιδιαίτερη αδυναμία. Την είχε βαπτίσει κιόλας..Ήταν ένα μικρό κοριτσάκι με πολλά χαρίσματα από τον Θεό.

Ήταν μόλις δώδεκα (12) ετών, όταν μαρτύρησε για τον Χριστό, έπειτα από φρικτά βασανιστήρια από τους Τούρκους κατακτητές. Όταν οι Τούρκοι εισέβαλαν στο νησί, η  οικογένειά της  κατέφυγε στο Μοναστήρι για να σωθεί. Όμως οι Τούρκοι μπήκαν στο Μοναστήρι, σκότωσαν το μικρότερο αδελφάκι της αγίας Ειρήνης και συνέλαβαν και την ίδια.

Ενώ οι Τούρκοι βασάνιζαν ανελέητα τον πατέρα της, είχαν δέσει σ’ ένα δέντρο της μητέρα της, Μελπομένη για να βλέπει τα βασανιστήρια της κορούλας της Ειρήνης. Και είδε τα περισσότερα, διότι κάποια στιγμή δεν άντεξε από τον πόνο της σαν μάνα και πέθανε από τη στενοχώρια της. Έκοψαν το ένα χέρι της αγίας Ειρήνης και το πέταξαν μπροστά στους γονείς της, ενώ την υποχρέωναν να πίνει ζεματιστό νερό. Στο τέλος την έκαψαν ζωντανή, εκεί στο χώρο της Μονής.



Η αγία Ειρήνη, μικρό κοριτσάκι ήταν, όταν παρέλαβε το στεφάνι του Μαρτυρίου και περέμεινε ακλόνητη στην πίστη της. Εικονίζεται μαζί με τους αγίους Ραφαήλ και Νικόλαο, εμφανίζεται τακτικά σε ευλαβείς πιστούς και γίνονται πάρα πολλά θαύματα με τη χάρη τους.

Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

ΑΠΟΣΤΑΓΜΑΤΑ ΦΩΤΟΣ



ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΑΠΟΣΤΑΓΜΑΤΑ ΦΩΤΟΣ ΕΥΧΕΤΑΙ ΚΑΛΗ ΣΤΑΥΡΟΑΝΑΣΤΑΣΙΜΗ ΠΟΡΕΙΑ,  ΜΕ  ΥΓΕΙΑ  &  ΑΓΑΠΗ  ΣΕ  ΟΛΟΥΣ  ΣΑΣ!

ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ, Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΙΩΚΕΤΑΙ, Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΙΑΠΟΜΠΕΥΕΤΑΙ, ΟΙ  ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ  ΠΟΝΟΥΝ ΠΟΛΥ,  ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ  ΤΗΣ  ΓΗΣ.. ΑΛΛΑ  ΚΑΝΕΙΣ, ΜΑ ΚΑΝΕΙΣ  ΔΕΝ  ΜΠΟΡΕΙ  ΝΑ  ΕΜΠΟΔΙΣΕΙ  ΤΟΝ  ΕΡΧΟΜΟ  ΤΗΣ  ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ..


ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

Γιατί η εβδομάδα πριν τη Μ. Εβδομάδα αποκαλείται και «βουβή» ;


Η εβδομάδα πριν των εβδομάδα των Παθών (Μεγάλη Εβδομάδα), χαρακτηρίζεται και «βουβή». Πολλοί θεωρούν εσφαλμένα, πως αποκαλείται έτσι, επειδή έχουν τελειώσει οι Χαιρετισμοί προς τη Θεοτόκο και πως δεν τελείται καμιά Ακολουθία. Γι’ αυτό και ασχολούμαστε αυτή τη συγκεκριμένη εβδομάδα, με ο, τιδήποτε άλλο, πλην της πνευματικής προετοιμασίας μας για το Πάσχα..

Δυστυχώς ο πνευματικός αγώνας μας, αντί να δυναμώσει, λόγω των πειρασμών, ( οι οποίοι γίνονται ολοένα και σφοδρότεροι , όσο πλησιάζουμε προς την Ανάσταση ), κάμπτεται, χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Η προετοιμασία μας για το Πάσχα εστιάζεται πολλές φορές στην σχολαστική ολοκλήρωση οικιακών εργασιών, παραμελώντας την όποια πνευματική προσπάθειά μας.


Γι αυτό ακριβώς χαρακτηρίζεται τούτη η εβδομάδα «βουβή». Όλες οι Ακολουθίες τελούνται κανονικά και εκείνα που πρέπει να βουβαθούν είναι τα πάθη μας, όπως η κατάκριση, η λαιμαργία, ο εγωισμός, η πλεονεξία, η ψευδοταπείνωση.. Κατά τη διάρκεια αυτής της εβδομάδας, οι λογισμοί μας οφείλουν να βρίσκονται προσηλωμένοι στην προετοιμασία για το Πάθος του Κυρίου, μέσα σε διαρκή μετάνοια και επαγρύπνηση..

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος: «..Γίνε φίλος με όλους τους ανθρώπους..».


Ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος μας συμβουλεύει: «Να χαίρεσαι μ’ αυτούς που χαίρονται και να κλαις μ' αυτούς που κλαίνε. Αυτό είναι το σημάδι της καθαρότητας. Μ' αυτούς που είναι άρρωστοι, αρρώστησε. Με τους αμαρτωλούς, πένθησε. Μ' αυτούς που μετανοούν, να χαίρεσαι. Γίνε φίλος με όλους τους ανθρώπους αλλά μείνε μόνος με τα νοήματά σου. Γίνε κοινωνός στα παθήματα όλων αλλά στάσου με το σώμα σου μακριά απ' όλους.

Κανένα να μην ελέγχεις και κανένα να μην κατηγορείς για τη συμπεριφορά του, ούτε και τον πιο κακό. Άπλωσε τον χιτώνα σου πάνω σ’ αυτόν που έφταιξε και σκέπασέ τον. Κι αν δεν μπορείς να φορτωθείς επάνω σου το φταίξιμο και να δεχτείς για λόγου του την τιμωρία και τη ντροπή, τουλάχιστον δείξε υπομονή και μην τον περιφρονήσεις ».

ΛΟΓΟΣ ΝΗ
Εξάλλου.. «Χωρίς μεγάλους πειρασμούς, δεν δίνονται μεγάλα χαρίσματα»..

                                              Λόγος μς΄ σ.192


Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

Ασθένεια και θεραπεία: Οι άγιοι Ανάργυροι είναι είκοσι (20)! Το γνωρίζατε;


Όταν έρχεται η ώρα της δοκιμασίας, της ασθένειας και του πόνου, όλοι ψάχνουμε από κάπου να  πιαστούμε. Το πιο ασφαλές στήριγμα είναι η πίστη μας στον Θεό και αμέσως μετά αποζητούμε τη βοήθεια και τη χάρη των αγίων, για να μεσιτεύσουν στον Θεό και να μετριάσουν τον πόνο μας.

Στην περίπτωση της ασθένειας υπάρχουν στη χορεία των αγίων, οι άγιοι Ανάργυροι. Οι περισσότεροι από μας, δεν γνωρίζουν πως είναι είκοσι ( 20 ), οι άγιοι Ανάργυροι, οι οποίοι σπούδασαν την ιατρική επιστήμη και συνδύασαν το θεραπευτικό έργο με τη διάδοση της πίστης στον Θεό, την παροχή ιατρικών υπηρεσιών με τη φιλανθρωπία και την πρόνοια για τους φτωχούς. Προσέφεραν τις υπηρεσίες τους, χωρίς να λαμβάνουν αμοιβή ( άνευ αργυρίου ), γι’ αυτό ονομάστηκαν ανάργυροι.

Οι γνωστότεροι είναι τα δύο (2) αδέλφια, Κοσμάς και Δαμιανός. Με τα ονόματα αυτά, μας είναι γνωστά τρία (3) ζεύγη αδελφών που τιμά η Εκκλησία μας:

 Την 1η Ιουλίου εορτάζουν οι καταγόμενοι από τη Ρώμη, Κοσμάς και Δαμιανός, ιατροί, που έζησαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Νέρωνα. Σαν ιατροί θεράπευαν τους ασθενείς και όπου δεν αρκούσε η επιστήμη, με την επίκληση του ονόματος του Χριστού, έκαναν καλά τους ανθρώπους. Η φήμη τους εξαπλώθηκε, κάποιος ζηλόφθων ιατρός τους οδήγησε με δόλο σε κάποιο βουνό, να μαζέψουν θεραπευτικά βότανα και εκεί τους κατακρήμνισε.

Την 1η Νοεμβρίου, η Εκκλησία μας τιμά άλλο ένα ζευγάρι αγίων Αναργύρων, που κατάγονταν από τη Μ. Ασία. Θεράπευαν τους αρρώστους ανιδιοτελώς, διακονούσαν τους πάντες και εκοιμήθησαν εν ειρήνη σε βαθύ γήρας.

Τρίτο ζεύγος Κοσμά και Δαμιανού, μαζί με τα άλλα τρία (3) αδέλφια τους, Λεόντιο, Άνθιμο και Ευπρέπιο που κατάγονταν από την Αραβία. Αποκεφαλίστηκαν εξαιτίας της πίστης στον Θεό, κατά τη διάρκεια των διωγμών του Διοκλητιανού και εορτάζουν την 17η Οκτωβρίου.

Άλλο ένα ζευγάρι αγίων Αναργύρων, που και αυτό μαρτύρησε τον καιρό του Διοκλητιανού, δι’ αποκεφαλισμού είναι οι άγιοι Κύρος και Ιωάννης, ο μεν Κύρος καταγόταν από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, ο δε Ιωάννης από την Μεσοποταμία. Τιμώνται την 31η Ιανουαρίου.

Στην ομάδα των αγίων Αναργύρων ανήκει και ο άγιος Τρύφων ( 1η Φεβρουαρίου ), από τη Λάμψακο της Φρυγίας, ο οποίος αν και δεν ήταν ιατρός, είχε το θείο χάρισμα ναι θεραπεύει ασθένειες. Μαρτύρησε κατά τη διάρκεια των διωγμών, του ειδωλολάτρη αυτοκράτορα Δέκιου. Η θαυματουργός χάρη του επεκτείνεται, όχι μόνον στους ανθρώπους αλλά και σε όλη τη φύση και τα πλάσματά της, ακόμη και στις καλλιέργειες..

Στις 6 Φεβρουαρίου, η Εκκλησία μας τιμά τον άγιο Ιουλιανό, που είχε μαρτυρικό θάνατο, (επί αυτοκράτορα Νουμεριανού) και καταγόταν από την Έμεσα της Συρίας.

Στις 11 Μαΐου τιμάται ο ιερομάρτυρας Μώκιος από τη Ρώμη. Η φήμη του και ο φλογερός λόγος του, υπέρ του Χριστιανισμού τον έφεραν αντιμέτωπο με τον ανθύπατο Λαοδίκιο, που τον κάλεσε δημοσίως να θυσιάσει στα είδωλα, ο Μώκιος τον αναποδογύρισε, τον έριξαν σε ασβέστη, από όπου βγήκε σώος. Τον έριξαν στα άγρια θηρία, από τα οποία γλίτωσε εκ θαύματος. Τελικά τον αποκεφάλισαν (επί Διοκλητιανού).

Στις 20 Μαΐου τιμάται η μνήμη του Θαλελαίου, ιατρού, από τον Λίβανο. Είχε μαρτυρικό θάνατο, τον κρέμασαν ανάποδα, από τους αστραγάλους και τον αποκεφάλισαν.

Στις 27 Ιουνίου τιμάται ο όσιος Σαμψών ο Ξενοδόχος, ιερέας και ιατρός. Ο αυτοκράτορας Ιουαστιανός είχε χρίσει έναν μεγάλο ξενώνα για τους φτωχούς και ασθενείς και όρισε τον Σαμψών, υπεύθυνο (εξ’ ου και ξενοδόχος).

Στις 26 Ιουλίου τιμάται ο ιερέας Ερμόλαος, ο οποίος συνελήφθη στον μεγάλο διωγμό του Διοκλητιανού και αποκεφαλίστηκε.

Στον ίδιο διωγμό συνελήφθη και ο μεγαλομάρτυς και ιαματικός Παντελεήμων. Μαρτύρησε ως εξής: Με σίδερα του ξέσκισαν τα πλευρά, με αναμμένες λαμπάδες του έκαψαν τις πληγές, τον έριξαν σε καυτό λέβητα και σε άγρια θηρία. Απ΄όλα αυτά σώθηκε θαυματουργικώς και τελικά αποκεφαλίστηκε.

Στις 12 Αυγούστου τιμάται ο άγιος Ανίκητος, που έλεγξε τον Διοκλητιανό για τις πράξεις του. Στη συνέχεια βασανίστηκε και κάηκε στην πυρά.

Στις 20 Αυγούστου μαρτύρησε ο μάρτυς Διομήδης, ιατρός και αυτός.

Αυτοί είναι οι άγιοι Ανάργυροι..Στις 17 Οκτωβρίου η Εκκλησία μας, τους τιμά συνολικά - Σύναξις των αγ. Αναργύρων.


ΠΗΓΗ : www.imp.gr


Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

« Γιατί ό, τι λογής έργα σπείρει ο άνθρωπος, τέτοια και θα θερίσει »..



Κάποτε ο άρχοντας του τόπου επισκέφτηκε τον αββά Παλλάδιο, γιατί ήθελε να τον δει.

Είχε ακούσει βέβαια τα σχετικά με αυτόν και είχε πάρει μαζί του κι έναν στενογράφο, στον οποίο έδωσε την εξής εντολή: «Εγώ τώρα μπαίνω να δω τον αββά, εσύ λοιπόν όσα θα μου πει να τα γράψεις με ακρίβεια».

Μπαίνει μέσα ο άρχοντας και λέει στον Γέροντα: «Προσευχήσου για μένα αββά, γιατί έχω πολλές αμαρτίες» . «Μόνον ο Ιησούς Χριστός είναι αναμάρτητος» αποκρίνεται ο Γέροντας. Τον ρωτά ο άρχοντας: «Άραγε αββά θα τιμωρηθούμε για κάθε αμαρτία ; ». Κι απαντά ο Γέροντας: 

«Γράφει στην Αγία Γραφή: Εσύ θα ανταποδώσεις στον καθένα σύμφωνα με τα έργα του». «Εξήγησέ μου τον λόγο αυτόν» παρακαλεί ο άρχοντας. «Το νόημα του είναι ολοφάνερο» αποκρίνεται ο Γέροντας αλλά όμως άκουσε και λεπτομερώς. Στενοχώρησες τον πλησίον; Περίμενε από κάποιον να πάθεις το ίδιο. Άρπαξες από τους κατωτέρους σου, γρονθοκόπησες φτωχό, ήσουν προσωπολήπτης σε δικαστήριο, ντρόπιασες, κακολόγησες, συκοφάντησες, είπες ψέματα εναντίον κάποιου, επιβουλεύθηκες την οικογενειακή τιμή των άλλων, ορκίστηκες ψευδόμενος, μετέθεσες τα όρια πατρικών χωραφιών, πρόσβαλες κτήματα ορφανών, καταστενοχώρησες χήρες, προτίμησες την εδώ πρόσκαιρη ηδονή από τα μελλοντικά αγαθά; Περίμενε την ανταπόδοση αυτών. Γιατί, ό, τι λογής έργα σπείρει ο άνθρωπος, τέτοια και θα θερίσει. 

Και βέβαια εάν έχεις κάνει και κάποια καλά έργα, να περιμένεις να σου ανταποδοθούν κι αυτά πολλαπλάσια, γιατί  " Εσύ θα ανταποδώσεις στον καθένα , σύμφωνα με τα έργα του ". Έχοντας στο νου σου, σε όλη τη διάρκεια της ζωής σου, αυτήν την τελική απόφαση, θα μπορέσεις να αποφύγεις τα περισσότερα αμαρτήματα» .


« ΤΟ ΜΕΓΑ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΝ », τόμος Α΄

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Μ. Τεσσαρακοστή: Η Λειτουργία των Προηγιασμένων Τίμιων Δώρων



Κατά τη διάρκεια της νηστείας της Σαρακοστής του Πάσχα δεν τελείται καθημερινά η Θεία Λειτουργία, όπως κατά τη νηστεία της Σαρακοστής των Χριστουγέννων, αλλά τελείται η Προηγιασμένη Θ. Λειτουργία, κάθε Τετάρτη και Παρασκευή. Η Λειτουργία αυτή έχει πένθιμο χαρακτήρα, λόγω των ημερών που ακολουθούν.. Κατά τη Λειτουργία αυτή δεν τελείται Θυσία, δε γίνεται, δηλαδή, μεταβολή του άρτου και του οίνου σε Σώμα και Αίμα Χριστού.

Τα Τίμια Δώρα, ο Άρτος και ο Οίνος έχουν προαγιασθεί (γι' αυτό και λέγεται Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων) κατά την προηγηθείσα θεία Λειτουργία της Κυριακής, είναι πλέον Σώμα και Αίμα Χριστού, και απλώς προσφέρονται προς μετάληψη στους πιστούς.

Ποια είναι η διαδικασία που ακολουθείται; Ο ιερέας, κατά τη Θ. Λειτουργία της Κυριακής, κόβει από το πρόσφορο τον λεγόμενο « Αμνόν », δηλαδή το τετράγωνο εκείνο τεμάχιο της σφραγίδας που γράφει ΙΣ-ΧΣ ΝΙ-ΚΑ, και το τοποθετεί επάνω στο ιερό Δισκάριο. Όταν όμως βρισκόμαστε στη Μ. Σαρακοστή, ο Ιερέας, κατά τη Θ. Λειτουργία της Κυριακής, που προηγήθηκε, δεν θα κόψει ένα μόνο τεμάχιο από τη σφραγίδας του πρόσφορου, αλλά περισσότερα ( συνήθως τρία ), ανάλογα προς τον αριθμό των Λειτουργιών των Προηγιασμένων που θα τελέσει κατά την εβδομάδα.

Τα τεμάχια αυτά ( που δεν κόβονται όλα από ένα πρόσφορο, αλλά ένα από κάθε πρόσφορο ) θα τα ευλογήσει, κατά την ώρα που πρέπει και αυτά θα μεταβληθούν σε Σώμα Χριστού. Από αυτά, το ένα θα χρησιμοποιηθεί για τη θεία Μετάληψη της ημέρας εκείνης ( Κυριακής ), τα άλλα ( συνήθως δύο ) θα εμβαπτισθούν στο ιερό Ποτήριο, όπου υπάρχει το άγιο Αίμα του Κυρίου, και θα φυλαχτούν σε ειδικό κιβωτίδιο, το ιερό Αρτοφόριο, για τις Λειτουργίες των Προηγιασμένων Δώρων που θα γίνουν εντός της εβδομάδας. Σ΄ αυτές τις Λειτουργίες ο Ιερέας θα προσφέρει στους πιστούς, προς μετάληψη τα Προηγιασμένα αυτά Δώρα.

ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ – ΚΑΛΟ ΣΤΑΔΙΟ..


Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Πρόσωπο ή Προσωπείο;



Πριν από μερικά χρόνια είχα μια συζήτηση με μια μαθήτρια μου, η οποία προσπαθούσε να με πείσει να φορέσω μια αποκριάτικη στολή και να ξεφαντώσω μαζί με την παρέα της. Δεν ήθελα..εκείνη επέμενε.. «Μα θα ξεσκάσουμε, θα ξεφαντώσουμε..» μου έλεγε, «θα χορέψουμε, θα απελευθερωθούμε» ..

Εκεί την διέκοψα και τη ρώτησα, τι εννοεί ακριβώς, λέγοντας «θα απελευθερωθούμε» και από τι.. Και μου απάντησε: «Εγώ τις Απόκριες, βγάζω τον αληθινό μου εαυτό. Επειδή φοράω τη μάσκα, κάνω ακριβώς, αυτό που θέλω».

Μεγάλη αλήθεια, ειπωμένη από μια 17χρονη. Η μάσκα..και τι είναι η μάσκα; Καλύπτουμε το πρόσωπό μας, τις εκφράσεις μας, τα μάτια μας, αυτά που λένε αλήθειες που καίνε και περιμένουμε τι; Περιμένουμε από τους γύρω μας να ανταποκριθούν θετικά σε τι; Στα συναισθήματά μας; Στα λόγια μας;

Δηλαδή τον υπόλοιπο χρόνο στη ζωή μας, δεν κινούμαστε και δεν μιλάμε ελεύθερα, αλλά περιμένουμε τις Απόκριες, κρυμμένοι πίσω από μια μάσκα, ενίοτε τρομακτική, για να εξωτερικεύσουμε την αλήθεια μας, είτε αυτή είναι συναίσθημα, άγγιγμα, λόγος, ματιά..

Τελικά τον υπόλοιπο χρόνο με τι «κυκλοφορούμε» ; Με πρόσωπο ή προσωπείο; Πότε λέμε, πότε νιώθουμε, πότε ακούμε την αλήθεια, με το πρόσωπο ή με το προσωπείο; Και γιατί φοβόμαστε όλο τον καιρό να εξωτερικεύσουμε αυτά που κουβαλάμε και περιμένουμε τις Απόκριες, για να τα «βγάλουμε» από μέσα μας ;


Τελικά η ψεύτικη αποκριάτικη μάσκα κρύβει μιαν αλήθεια. Ότι δεν είμαστε αληθινοί, δεν αγαπάμε, δεν αγγίζουμε, δεν μιλάμε, δεν ακούμε αληθινά..

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Πώς μπορούμε να προφυλαχτούμε από την Μαγεία ;


Μπορούμε να προστατευτούμε από την μαγεία και γενικότερα από κάθε τι σατανικό με τους ακόλουθους τρόπους :

α) Να αποφεύγουμε κάθε είδους μαγικά με κάθε τρόπο. Σε κάθε περίπτωση, ο άμεσα εμπλεκόμενος με τη μαγεία, μόνο ζημιωμένος βγαίνει. Αρχικά σε οικονομικό επίπεδο, διότι απαιτούνται από τους μάγους, ακόμη και ολόκληρες περιουσίες, προκειμένου να επιτύχουν τον στόχο τους. Έπειτα σωματικά, διότι η κατάσταση αυτή ταράζει τον άνθρωπο και μπορεί να τον οδηγήσει ακόμη και στον νευρικό κλονισμό. Τέλος πνευματικά, που είναι και το κυριότερο. Όποιος εμπλέκεται με τη μαγεία, ουσιαστικά αρνείται τον Θεό, οπότε κινδυνεύει να χάσει την ψυχή του.

β) Άμεση καταφυγή στους κόλπους της Εκκλησίας, μόνον εκεί είναι κανείς ασφαλισμένος. Ο ίδιος ο Χριστός, το βεβαιώνει: « Τα πρόβατα τα εμά της φωνής μου ακούει, καγω γιγνώσκω αυτά, και ακολουθούσι μοι, καγώ ζωήν αιώνιον δίδωμι αυτοίς και ου μην απόλωνται εις τον αιώνα, και ουχ αρπάσει τις αυτά εκ της χειρός μου » ( Ιω. 10, 27-28 ).

γ) Τέλος το πιο σημαντικό: Γράφει ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: « Για να φυλάγεστε από τα μαγικά και την ενέργεια των δαιμόνων, να έχετε όλοι - μικροί και μεγάλοι, άνδρες και γυναίκες - κρεμασμένο στον λαιμό σας τον Τίμιο Σταυρό. Τρέμουν οι δαίμονες τον τύπο του Σταυρού και φεύγουν μακριά, όταν τον βλέπουν. Άλλωστε όπως ομολόγησαν οι ίδιοι στον άγιο Ιωάννη τον Βοστρινό, που είχε εξουσία κατά των ακάθαρτων πνευμάτων, τρία ( 3 ) πράγματα φοβούνται περισσότερο: τον Σταυρό, το άγιο Βάπτισμα και τη Θεία Κοινωνία. Να έχετε επίσης στο σπίτι σας, αλλά και μαζί σας το άγιο Ευαγγέλιο. Και φυσικά να το μελετάτε. Σ’ όποιο σπίτι υπάρχει Eυαγγέλιο, δεν μπαίνει ο διάβολος ».

Σ’ αυτό το σημείο να τονίσουμε ότι το σημείο του Σταυρού, τα Μυστήρια αλλά και τα υπόλοιπα αγιαστικά μέσα της Εκκλησίας δεν ενεργούν με μαγικό τρόπο αλλά χρειάζονται τη βαθιά πίστη μας  και τον πνευματικό αγώνα μας. 

Πηγή: Ιερά Μητρόπολη Αργολίδος


Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος: ..Όλα για τα λεφτά.



« Αν αποκτήσουμε παιδί, νοιαζόμαστε όχι για το πώς θα γίνει καλός άνθρωπος αλλά για το πώς θα του εξασφαλίσουμε πλούτη, όχι για το πώς θα αποκτήσει καλούς τρόπους αλλά για το πώς θα έχει πολλούς πόρους.

Στο επάγγελμά μας πάλι, δεν κοιτάμε πώς θα το ασκήσουμε τίμια αλλά πώς θα μας φέρει μεγάλα κέρδη.

Όλα λοιπόν, γίνονται για τα λεφτά. Μας έχει κυριέψει ο έρωτας του χρήματος, γι’ αυτό οδηγούμαστε στην καταστροφή.. ».





Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Ο βίος και το Μαρτύριο της αγίας Μαρίνας της Άνδρου.



Η αγία Μαρίνα έζησε στους χρόνους των διωγμών. Γεννήθηκε το 270 μ.Χ. σ’ ένα χωριό της Αντιόχειας της Πισιδίας που λεγόταν Καισάρεια. Η Εκκλησία της Αντιόχειας είναι Αποστολική Εκκλησία της Μικράς Ασίας. Ιδρύθηκε από τον Απόστολο Παύλο κατά την πρώτη αποστολική περιοδεία του. Αλλά μέχρι τους χρόνους των διωγμών ανθούσε εκεί η ειδωλολατρία.

Η αγία Μαρίνα γεννήθηκε από ειδωλολάτρες γονείς. Ο πατέρας της Αιδέσιμος ήταν ιερέας των ειδώλων. Μητέρα δεν γνώρισε η αγία, διότι η μητέρα της εκοιμήθη λίγο μετά τη γέννηση της μοναχοκόρης της. Ως μητέρα της γνώρισε μία ευσεβή χριστιανή που της ανατέθηκε να μεγαλώσει το βρέφος. Η γυναίκα αυτή έδειξε πολλή αγάπη και στοργή στη μικρή Μαρίνα, τη βάφτισε αθόρυβα και την ανέθρεψε μα τα ιερά γράμματα. Αλλά και η μικρή Μαρίνα ήταν αγαθή ψυχή, καλής προαιρέσεως κόρη, δεχόταν καλοπροαίρετα τον σπόρο της πίστεως, ο οποίος βλάστησε στη νεανική καρδιά της και καρποφόρησε «καρπόν εκατονταπλασίονα».

Η καλλιπάρθενος Μαρίνα θαύμαζε τους Μάρτυρες της πίστεως που έχυναν το αίμα τους για την αγάπη του Χριστού και ήθελε να τους μιμηθεί. Σε ηλικία 15 ετών ομολογούσε φανερά τη χριστιανική πίστη της, παρόλο που κινδύνευε να οδηγηθεί στο μαρτύριο. Ο πατέρας της την πίεσε να θυσιάσει στα είδωλα αλλά η Αγία αρνήθηκε, λέγοντας ότι πίσω από τα είδωλα κρύβεται ο σατανάς. Τότε ο πατέρας της, την αποκλήρωσε. Δεν ήθελε ούτε να τη βλέπει. Αυτός ήταν ο πρώτος ισχυρός πειρασμός που αντιμετώπισε η αγία Μαρίνα.

Σε ηλικία 16 ετών αντιμετώπισε και δεύτερο, ισχυρότερο πειρασμό. Ο έπαρχος της Ασίας, Ολύβριος εντυπωσιάστηκε από το σωματικό και το ψυχικό κάλλος της και κίνησε γη και ουρανό για να τη νυμφευθεί. Αλλά η Αγία είχε δώσει την καρδιά της στο Νυμφίο Χριστό και σε όλες τις προτάσεις του Ολύβριου αντέτασσε τη φράση «είμαι χριστιανή». Τότε ο σκληρός έπαρχος διέταξε να τη ρίξουν στη φυλακή. Την άλλη μέρα την ανέκρινε με γλυκόλογα.

Αλλά επειδή η Αγία έμενε σταθερή στην πίστη της, διέταξε να τη βασανίσουν με σκληρά βασανιστήρια. Τη χτύπησαν άσπλαχνα με σιδερένια ραβδιά και κατόπιν την κρέμασαν και ξέσχισαν τις σάρκες της με σιδερένια άγκιστρα. Το αγνό αίμα της έτρεξε άφθονο και οι πληγές της πονούσαν τρομερά. Η νεαρή μάρτυς υπέμενε με ανδρεία τους πόνους ατενίζοντας τον ουρανό. Όσοι παρακολουθούσαν το μαρτύριό της απορούσαν πώς μια δεκαεξάχρονη κόρη άντεχε τόσο σκληρά βασανιστήρια.

Έπειτα την έριξαν νηστική στο υπόγειο της φυλακής. Μέσα στη σκοτεινή φυλακή, η αγία όλη τη νύχτα προσευχόταν. Ο διάβολος για να την εκφοβίσει, όρμησε στο κελί της, μεταμορφωμένος σε δράκοντα. Από τα μάτια και τα ρουθούνια του έβγαιναν φωτιά και καπνός. Την πλησίασε με ανατριχιαστικό σφύριγμα και όρμησε να την καταπιεί. Η προσευχόμενη αγία δεν τρομοκρατήθηκε αλλά χάραξε στην κοιλιά του δράκοντα το σημείο του Σταυρού και ο δράκοντας έσκασε.

Ο διάβολος υποχώρησε κατησχυμμένος αλλά επανήλθε μεταμορφωμένος σε αποκρουστικό μαύρο σκύλο με κέρατα. Η αγία ούτε τον σκύλο φοβήθηκε αλλά έκανε το σημείο του Σταυρού και του έδωσε μια γερή στο κεφάλι και μια στη ραχοκοκαλιά. Θείο φως έλαμψε στη φυλακή, ένας Σταυρός σχηματίστηκε και πάνω από τον Σταυρό πετούσε ένα λευκό περιστέρι. Ο σατανάς εξαφανίστηκε, η Χάρις του Θεού θριάμβευσε και οι πληγές της αγίας θαυματουργικώς επουλώθηκαν.

Το πρωί η αγία οδηγήθηκε υγιέστατη στον έπαρχο. Ο έπαρχος προσπάθησε να την πείσει να θυσιάσει στα είδωλα για να σώσει τη ζωή της αλλά διαπίστωσε άλλη μια φορά το αμετακίνητο φρόνημά της και διέταξε να την κάψουν με αναμμένες λαμπάδες. Αλλά η Χάρις του Θεού θεράπευσε θαυματουργικώς και τις πληγές των εγκαυμάτων της. Μόλις είδαν το θαύμα αυτό, πολλοί ειδωλολάτρες πίστεψαν στον Θεό και έγιναν χριστιανοί.

Ο έπαρχος ενοχλήθηκε και διέταξε να δέσουν τα πόδια και τα χέρια της αγίας και με το κεφάλι προς τα κάτω να τη ρίξουν σ’ έναν κάδο γεμάτο με νερό. Αλλά η αγία αναδύθηκε από το νερό ελευθερωμένη από τα δεσμά και όρθια. Έλαμψε πάλι το Θείο φως, σχηματίστηκε το σημείο του Σταυρού και το λευκό περιστέρι στεφάνωσε την τίμια κεφαλή της με στεφάνι που το κρατούσε στο ράμφος του λέγοντας: « Έλα Μαρίνα να χαρείς την ανάπαυση που προορίζεται για τους δικαίους ». Μπροστά σ’ αυτό το θαύμα, πλήθη ειδωλολατρών ομολόγησαν την πίστη τους στον αληθινό Θεό και έγιναν χριστιανοί. Τότε ο έπαρχος ταπεινωμένος διέταξε να την αποκεφαλίσουν. ( 286 μ.Χ. )

Η Αγία Μαρίνα μετά το ένδοξο μαρτύριό της, πήρε ειδική χάρη από τον Θεό να προστατεύει τα παιδιά και να θεραπεύει όσα είναι καχεκτικά και άρρωστα. Σύγχρονα θαύματά της κάνουν το γύρο του κόσμου. Τιμάται στις 17 Ιουλίου.

Απολυτίκιο

Ἀνδρείαν καὶ φρόνησιν, σὺ κεκτημένη σεμνή, ἀνδρείως κατεπάτησας ὄφιν ἀρχέκακον, Μαρίνα πανεύφημε, ἤσχυνας Ὀλυμβρίου τᾶς πικρᾶς τιμωρίας, εὐφρανας Ἀσωμάτων τᾶς χορείας ἀθλοῦσα, διὸ ἀπαύστως πρέσβευε Χριστῷ, εἰς τὸ σωθήναι ἠμᾶς.