Η ώρα του Παραμυθιού… στη Βοιωτική Εκκλησία! – Η δύναμη της ελπίδας κάνει θαύματα

 

Ακούστε το Σάββατο 14/11/26 στις 11:00, το πρωί από τη φιλόξενη συχνότητα της Βοιωτικής Εκκλησίας 99,2 fm όπως και κάθε Σάββατο, με τη θεολόγο κ. Ζιώγου Καλλιόπη, υπέροχα μηνύματα, μέσα από τη σοφία των παραμυθιών των παιδικών μας χρόνων, το δέσιμό τους με την πίστη μας στον Θεό καθώς και δημιουργικές προτάσεις αξιοποίησής τους από τα παιδιά, στο σπίτι!

Νέα ραδιοφωνική χρονιά, νέα ιστορία! Εδώ είμαστε και φέτος, πρώτα ο Θεός στην συχνότητα της Βοιωτικής Εκκλησίας, στην ώρα που είναι αφιερωμένη στους μικρούς μας φίλους αλλά και σε όλους, όσοι αισθάνονται παιδιά! Συνεχίζουμε με μια καινούρια ιστορία, μιας παρέας δύο παιδιών κι ενός έμπειρου ναυτικού που εξαιτίας μιας φοβερής θαλασσοταραχής, ναυαγούν και καλούνται , με τη βοήθεια του Θεού να επιβιώσουν..!

Πρόκειται για το βιβλίο « Η δύναμη της ελπίδας κάνει θαύματα », της συγγραφέως κ. Τόλιου Αννέτας, των Εκδόσεων Άθως. Στο βιβλίο αυτό τα παιδιά κατανοούν και νιώθουν με τον καλύτερο τρόπο, πώς ομορφαίνει η ζωή μας, παρά τις ανυπέρβλητες, πολλές φορές δυσκολίες της, με την εμπιστοσύνη μας στο θείο θέλημα και πώς ο Θεός έχει λύση για κάθε μας πρόβλημα.

Οι μικροί μας φίλοι σήμερα κάνουν πράξη, μια φράση που όλοι λέμε αλλά δεν έχουμε κατανοήσει πλήρως το βάθος της : « Έχει ο Θεός.. ». Τρεις λέξεις, συνώνυμες της Ελπίδας στον Χριστό που δίδουν τεράστιο πνευματικό ωφέλιμο φορτίο στην ψυχούλα που τις λέει, ενώ είναι μέσα στο καμίνι των δοκιμασιών.

Σας περιμένω!

Για ακρόαση από Η/Υ, συνδεθείτε και ακούστε την,  κάνοντας κλικ εδώ:

https://viotikiekklisia.radio12345.com/

Ισχύει ο ίδιος υπερσύνδεσμος για ακρόαση από κινητό & tablet.

Στα χνάρια των Ασκητών της ερήμου : Ιερός Χρυσόστομος – Το άνοιγμα της καρδιάς

 

Ακούστε τους λόγους των Ασκητών και Ασκητριών της ερήμου από τη φιλόξενη συχνότητα της Βοιωτικής Εκκλησίας 99,2 fm, την Παρασκευή 13/11/26, όπως και κάθε Παρασκευή, με τη θεολόγο κα. Ζιώγου Καλλιόπη.

Συνεχίζοντας τη ραδιοφωνική γνωριμία μας με Ασκητές και Ασκήτριες της ερήμου, μέσα από ένα νέο βιβλίο : « Η ζωή και το έργο του Ιωάννου του Χρυσοστόμου », του συγγραφέα κ. Βγόντζα Θεόδωρου ( εκδόσεις Λυχνία ) ακούμε το αφιέρωμα στον Ιερό Χρυσόστομο που η παρουσία του, ο λόγος του και το έργο του σφράγισαν την πίστη μας και καθορίζουν τον πνευματικό αγώνα μοναδικά, σωτηριωδώς.

Απόψε ακούμε και μαθαίνουμε για το άνοιγμα της καρδιάς του Αγίου, προς όλους και ειδικά προς τους προκλητικούς αρνητές του Χριστού αλλά και για τη μεγάλη απόφασή του να ασκητέψει πλέον μόνος του.

Οι ερημίτες Πατέρες, αν και έζησαν μακριά από τον κόσμο, αγάπησαν και αγαπούν πολύ τον κόσμο. Γι’ αυτό και ανατρέχουμε διαρκώς και διακαώς στα πνευματικά χνάρια τους..

Συνδεθείτε και ακούστε την,  κάνοντας κλικ εδώ:      

https://viotikiekklisia.radio12345.com/

Ισχύει ο ίδιος υπερσύνδεσμος για ακρόαση από κινητό & tablet.

Ω..ΤΙ ( ΚΑΚΟΣ ) ΚΟΣΜΟΣ ΜΠΑΜΠΑ..!!

 

Παραφράζοντας τον τίτλο του βιβλίου του Κώστα Μουρσελά « Ω, τι κόσμος μπαμπά! » και  ζώντας γύρω μου, με τόση ζηλοφθονία και κακία, δεν έχω παρά κάτι τέτοιο να αναφωνήσω. Το να είσαι ειλικρινής με τους συνανθρώπους σου κατάντησε κουσούρι. Έχουν διαστραφεί σχεδόν τα πάντα. Και όλα ξεκινούν από τον καθένα μας. Δείτε τα βλέμματα όλων δίπλα μας. Οι παλιοί λένε « τα μάτια είναι ο καθρέπτης της ψυχής », γεγονός, πέρα για πέρα αληθινό. Όταν σκέφτεσαι κακοπροαίρετα αργά ή γρήγορα θα φανεί, θα εκδηλωθεί πρωτίστως από τον τρόπο που κοιτάς και μετά από τον τρόπο που μιλάς.

Ο Ευαγγελιστής Λουκάς αναφέρει σχετικά στο ευαγγέλιό του: ( κεφ. 11 34 – 35 ): « 34  ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός· ὅταν οὖν ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς ᾖ, καὶ ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινόν ἐστιν· ἐπὰν δὲ πονηρὸς ᾖ, καὶ τὸ σῶμά σου σκοτεινόν. 35  σκόπει οὖν μὴ τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος ἐστίν ».  Δηλαδή: 34 Ο λύχνος, που φωτίζει το σώμα, είναι το μάτι· όταν λοιπόν το μάτι είναι γερό και καθαρό, όλο το σώμα θα είναι μέσα στο φως. Όταν όμως είναι άρρωστο και βλαμμένο και το σώμα θα είναι μέσα στο σκοτάδι. 35 Πρόσεχε λοιπόν, μήπως το φως, που έχει βάλει ο Θεός μέσα σου, δηλαδή το λογικό και η συνείδηση, είναι σκοτάδι. ( Διότι τότε όσον φως και αν υπάρχει έξω, όσες υψηλές διδασκαλίες και αν ακούσεις, δεν θα φωτιστείς ).

Όταν λοιπόν τα μάτια μας κοιτούν φθονερά κάποιον, τότε αργά ή γρήγορα ο φθόνος και η κακία εισχωρούν στη ψυχή μας, δηλητηριάζοντας την πνευματική μας κατάσταση και όλο αυτό θα οδηγήσει σε οδυνηρά αποτελέσματα. Υπάρχει μια σχετική ιστορία, άκρως διδακτική: Ήταν κάποιος βασιλιάς, που θέλησε να δοκιμάσει έναν πλεονέκτη κι έναν φθονερό. Τους κάλεσε, λοιπόν, μπροστά του και τούς είπε: « Θέλω να σας κάνω από ένα δώρο. Ας μου ζητήσει ο ένας σας ό, τι επιθυμεί, γνωρίζοντας όμως ότι στον άλλο θα δώσω το διπλάσιο ». Επειδή βρέθηκαν καί οι δύο σε αμηχανία και κανείς τους δεν αποτολμούσε να ζητήσει πρώτος, ρωτάει ο βασιλιάς τον φθονερό: «Πες μου εσύ, τί θέλεις; ».  Ο φθονερός συλλογίστηκε κάμποση ώρα και μετά αποκρίθηκε: « Θέλω να μου βγάλεις το ένα μάτι! ». Προτίμησε σκεπτόμενος φθονερά και δόλια να χάσει την όρασή του, αρκεί να μην ωφεληθεί ο συνάνθρωπός του..Μήπως μας θυμίζει κάτι αυτή η κατάληξη; Μήπως έχουμε ζήσει παρόμοιες καταστάσεις ;;

Σήμερα τους φθονερούς ανθρώπους, τους αποκαλούμε και τοξικούς και προσπαθούμε με διάφορους τρόπους να τους αντιμετωπίσουμε. Και οι Πατέρες της Εκκλησίας έχουν άποψη, επί τους θέματος. Ο Μ. Βασίλειος αναφέρει χαρακτηριστικά: « Τo πιο δυσκολομεταχείριστο είδος έχθρας είναι ο φθόνος.  Διότι τους, για άλλο λόγο, δυσμενείς ( απέναντί μας ) τους κάνουν ημερότερους οι καλοσύνες. Τον φθονερό όμως και κακοήθη το να ευεργετηθεί ( από εμάς που φθονεί ), αυτό, τον ερεθίζει ακόμη περισσότερο. Όσο περισσότερο ευεργετηθεί, τόσο περισσότερο αγανακτεί και πέφτει σε ανία και δυσκολεύεται. Περισσότερο υποφέρει με την δύναμη του ευεργέτη, παρά νιώθει ευγνωμοσύνη γι’ αυτά που  του προσφέρονται. Ποιο θηρίο δεν νικούν με την χαλεπότητα των τρόπων τους οι φθονεροί. Ποιο από τα ανήμερα θηρία δεν ξεπερνούν στην αγριότητα;

Τα σκυλιά όταν τρέφονται ημερεύουν. Τα λιοντάρια γίνονται χειροήθη όταν τα περιποιούμαστε. Οι φθονεροί όμως με τις περιποιήσεις περισσότερο αγριεύουν. Σοφός άρα είναι  εκείνος ο οποίος δεν επιτρέπει ούτε να συνδειπνούμε με τον φθονερό. Ξεκινάει από την συναναστροφή στο δείπνο, θέλοντας να απαγορεύσει γενικότερα κάθε συναναστροφή με τον φθονερό. Διότι όπως ακριβώς το υλικό που εύκολα αρπάζει φωτιά με επιμέλεια φροντίζουμε να το βάλουμε όσο γίνεται σε μεγαλύτερη απόσταση από την φωτιά, έτσι πρέπει, όσο είναι δυνατό, να απομακρυνόμαστε από τις φιλίες των φθονερών, τοποθετώντας τον εαυτό μας έξω από τα βέλη του φθόνου. Διότι δεν είναι δυνατόν με άλλον τρόπο να εμπλακεί κάποιος με τον φθόνο καί να τον νικήσει, παρά μόνο αν τον προσεγγίσει χωρίς οικειότητα. Διότι βεβαίως σύμφωνα με τον λόγο του Σολομώντος, στον άνδρα, η ζήλεια από τον φίλο του. Έτσι έχει το πράγμα. Δεν φθονεί τον Αιγύπτιο ο Σκύθης, αλλά ο καθένας φθονεί τον ομοεθνή του. Και από τον ομοεθνή βέβαια δεν φθονεί αυτούς που δεν γνωρίζει αλλά τους πιο γνωστούς. Και από τους γνωστούς (φθονεί) τους γείτονες και τους ομοτέχνους και τους κατά  όποιο άλλο τρόπο οικείους. Και ανάμεσα σ’ αυτούς πάλι περισσότερο φθονεί τους συνομηλίκους και τους συγγενείς και τους αδελφούς. Και πράγματι όπως ακριβώς η ερισύβη είναι νόσημα ιδιαίτερο και  αποκλειστικό του σίτου, έτσι και ο  φθόνος είναι αρρώστια της φιλίας ».

Στην Παλαιά Διαθήκη, ο λόγος περί φθόνου και κακίας είναι ακόμη πιο αυστηρός και αιχμηρός, ακριβώς για να προλάβει πολύ νωρίτερα τα δυσάρεστα και επώδυνα, για την ψυχή και το σώμα επακόλουθα.  Ενδεικτικά γίνεται λόγος στον 51^ο Ψαλμό:

 « 3 ΤΙ ΕΓΚΑΥΧᾼ ἐν κακίᾳ, ὁ δυνατός, ἀνομίαν ὅλην τὴν ἡμέραν; 4 ἀδικίαν ἐλογίσατο ἡ γλῶσσά σου· ὡσεὶ ξυρὸν ἠκονημένον ἐποίησας δόλον. 5 ἠγάπησας κακίαν ὑπὲρ ἀγαθωσύνην, ἀδικίαν ὑπὲρ τὸ λαλῆσαι δικαιοσύνην. 6 ἠγάπησας πάντα τὰ ρήματα καταποντισμοῦ, γλῶσσαν δολίαν. 7 διὰ τοῦτο ὁ Θεὸς καθέλοι σε εἰς τέλος· ἐκτίλαι σε καὶ μεταναστεύσαι σε ἀπὸ σκηνώματός σου καὶ τὸ ρίζωμά σου ἐκ γῆς ζώντων. 8 ὄψονται δίκαιοι καὶ φοβηθήσονται καὶ ἐπ᾿ αὐτὸν γελάσονται καὶ ἐροῦσιν· 9 ἰδοὺ ἄνθρωπος, ὃς οὐκ ἔθετο τὸν Θεὸν βοηθὸν αὐτοῦ, ἀλλ᾿ ἐπήλπισεν ἐπὶ τὸ πλῆθος τοῦ πλούτου αὐτοῦ καὶ ἐνεδυναμώθη ἐπὶ τῇ ματαιότητι αὐτοῦ. 10 ἐγὼ δὲ ὡσεὶ ἐλαία κατάκαρπος ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ· ἤλπισα ἐπὶ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. 11 ἐξομολογήσομαί σοι εἰς τὸν αἰῶνα, ὅτι ἐποίησας, καὶ ὑπομενῶ τὸ ὄνομά σου, ὅτι χρηστὸν ἐναντίον τῶν ὁσίων σου ». Δηλαδή: 3 Γιατί καυχάσαι στην κακία, δυνατέ; Το έλεος του Θεού παραμένει στον αιώνα.
4 Η γλώσσα σου μελετάει κακίες, εργάζεται δόλο, σαν ακονισμένο ξυράφι.
5 Αγάπησες το κακό μάλλον παρά το αγαθό, το ψέμα, παρά να μιλάς δικαιοσύνη.
6 Αγάπησες όλα τα λόγια τού αφανισμού, τη δόλια γλώσσα.
7 Γι’ αυτό, ο Θεός θα σε εξολοθρεύσει για πάντα· θα σε αποσπάσει και θα σε μετατοπίσει από τη σκηνή σου, και θα σε ξεριζώσει από τη γη των ζωντανών ανθρώπων. 8 Και οι δίκαιοι θα δουν, και θα φοβηθούν· και θα γελάσουν γι’ αυτόν, λέγοντας:
9 Δέστε ο άνθρωπος, που δεν έβαλε τον Θεό δύναμή του· αλλά, έλπισε στο πλήθος τού πλούτου του, και επιστηριζόταν στην πονηρία του.
10 Εγώ, όμως, θα είμαι σαν ελιόδεντρο, που ακμάζει στον οίκο τού Θεού· στο έλεος του Θεού ελπίζω στον αιώνα του αιώνα.
11 Θα σε δοξολογώ πάντοτε, επειδή ενέργησες έτσι· και θα ελπίζω στο όνομά σου, επειδή είναι αγαθό μπροστά στους οσίους σου.

Κλείνεις λοιπόν τα αυτιά και τα μάτια ερμητικά στο φθόνο, αδιαφορώντας για την ύπαρξη τέτοιων ανθρώπων, πολύ περισσότερο όταν τυγχάνουν να είναι συνεργάτες, γνωστοί ή « φίλοι ». Όσο δύσκολο και αν είναι..δεν υπάρχει άλλος τρόπος άμυνας. Η αντιπαράθεση με τέτοια άτομα, που είναι λύκοι, με την μορφή προβάτων δεν οδηγεί πουθενά. Τα άτομα αυτά επιβεβαιώνουν το εγώ τους, δρώντας ύπουλα. Διψάνε για επαίνους και πεθαίνουν για λίγες έστω, ( !! ) στιγμές αυτοπροβολής, ενώ ταυτοχρόνως δηλώνουν με πάθος ένθερμοι υποστηρικτές των αρετών της ταπείνωσης και της ειλικρίνειας..Η υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο.. « Τα σέβη μου »…λοιπόν… όχι ευχαριστώ, δεν θα πάρω!! Εν κατακλείδι, τα λόγια της Αλκυόνης Παπαδάκη :

« Για κοίτα ρε.. Για κοίτα κάτι αναμάρτητοι που συνωστίζονται για να λιθοβολήσουν πρώτοι..».                                                                                                                                      

Στα χνάρια των Ασκητών της ερήμου : Ιερός Χρυσόστομος – Τα μυστικά του

 

Ακούστε τους λόγους των Ασκητών και Ασκητριών της ερήμου από τη φιλόξενη συχνότητα της Βοιωτικής Εκκλησίας 99,2 fm, την Παρασκευή 06/11/26, όπως και κάθε Παρασκευή, με τη θεολόγο κα. Ζιώγου Καλλιόπη.

Συνεχίζοντας τη ραδιοφωνική γνωριμία μας με Ασκητές και Ασκήτριες της ερήμου, μέσα από ένα νέο βιβλίο : « Η ζωή και το έργο του Ιωάννου του Χρυσοστόμου », του συγγραφέα κ. Βγόντζα Θεόδωρου ( εκδόσεις Λυχνία ) ακούμε το αφιέρωμα στον Ιερό Χρυσόστομο που η παρουσία του, ο λόγος του και το έργο του σφράγισαν την πίστη μας και καθορίζουν τον πνευματικό αγώνα μοναδικά, σωτηριωδώς.

Απόψε ακούμε και μαθαίνουμε για τα δυο « μυστικά » του Αγίου.. την προσευχή και την εργασία. Πρόκειται για τις δυο « φτερούγες » που τον ανύψωσαν πνευματικά. Εργαζόταν και προσευχόταν, προσευχόταν κι εργαζόταν αδιαλείπτως. Επιπλέον θα ακούσουμε πώς ο Άγιος άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή του, τον ασκητικό δρόμο..

Οι ερημίτες Πατέρες, αν και έζησαν μακριά από τον κόσμο, αγάπησαν και αγαπούν πολύ τον κόσμο. Γι’ αυτό και ανατρέχουμε διαρκώς και διακαώς στα πνευματικά χνάρια τους..

Συνδεθείτε και ακούστε την,  κάνοντας κλικ εδώ:      

https://viotikiekklisia.radio12345.com/

Ισχύει ο ίδιος υπερσύνδεσμος για ακρόαση από κινητό & tablet.

Η ώρα του Παραμυθιού… στη Βοιωτική Εκκλησία! – Η δύναμη της ελπίδας κάνει θαύματα

 

Ακούστε το Σάββατο 07/11/26 στις 11:00, το πρωί από τη φιλόξενη συχνότητα της Βοιωτικής Εκκλησίας 99,2 fm όπως και κάθε Σάββατο, με τη θεολόγο κ. Ζιώγου Καλλιόπη, υπέροχα μηνύματα, μέσα από τη σοφία των παραμυθιών των παιδικών μας χρόνων, το δέσιμό τους με την πίστη μας στον Θεό καθώς και δημιουργικές προτάσεις αξιοποίησής τους από τα παιδιά, στο σπίτι!

Νέα ραδιοφωνική χρονιά, νέα ιστορία! Εδώ είμαστε και φέτος, πρώτα ο Θεός στην συχνότητα της Βοιωτικής Εκκλησίας, στην ώρα που είναι αφιερωμένη στους μικρούς μας φίλους αλλά και σε όλους, όσοι αισθάνονται παιδιά! Συνεχίζουμε με μια καινούρια ιστορία, μιας παρέας δύο παιδιών κι ενός έμπειρου ναυτικού που εξαιτίας μιας φοβερής θαλασσοταραχής, ναυαγούν και καλούνται , με τη βοήθεια του Θεού να επιβιώσουν..!

Πρόκειται για το βιβλίο « Η δύναμη της ελπίδας κάνει θαύματα », της συγγραφέως κ. Τόλιου Αννέτας, των Εκδόσεων Άθως. Στο βιβλίο αυτό τα παιδιά κατανοούν και νιώθουν με τον καλύτερο τρόπο, πώς ομορφαίνει η ζωή μας, παρά τις ανυπέρβλητες, πολλές φορές δυσκολίες της, με την εμπιστοσύνη μας στο θείο θέλημα και πώς ο Θεός έχει λύση για κάθε μας πρόβλημα.

Οι μικροί μας φίλοι σήμερα, για άλλη μια φορά μας δείχνουν το δρόμο της ταπείνωσης και της απόλυτης εμπιστοσύνης στο θείο θέλημα. Πώς ; Μέσω της γονυκλισίας καρδιάς και σώματος.. μπροστά στην εικόνα της Παναγίας, υπό το φως του καντηλιού. Το καντήλι δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο, στο σπίτι.. είναι προσευχή, δοξολογία, ικεσία..

Σας περιμένω!

Για ακρόαση από Η/Υ, συνδεθείτε και ακούστε την,  κάνοντας κλικ εδώ:

https://viotikiekklisia.radio12345.com/

Ισχύει ο ίδιος υπερσύνδεσμος για ακρόαση από κινητό & tablet.

Ευκολάκι

 

Δύσκολα « κρεμάμε στα μανταλάκια » ό,τι μας ενοχλεί στον εαυτό μας, ενώ δια ασήμαντον αφορμήν, πολλές φορές κατακρίνουμε τους πάντες. Γι’ αυτό ο σοφός λαός μας λέει: « Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου ». Δεν έχουμε ιδέα πόσο μπορεί να αλλάξει η ζωή μας, όταν προσπαθήσουμε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας..

262.« Είμαστε πιο εύκολοι να γνωρίσουμε τα ουράνια μυστήρια, παρά τους εαυτούς μας ».

                                                                                                                                Άγιος Γρηγόριος Νύσσης

Κοίτα τον εαυτό σου

 

Οι παλιοί έλεγαν : « Κοίτα την καμπούρα σου..» . Τι, όχι ;; Όχι βέβαια.. διότι είναι πολύ πιο εύκολο να κρίνεις τον άλλο, παρά να κρίνεις τον εαυτό σου. Δεν θέλουμε να αγγίξουμε τα δικά μας λάθη, πάθη, τη δική μας γλώσσα που πλήγωσε, απέρριψε, αρνήθηκε.

Οι Πατέρες της Εκκλησίας, τα έχουν πει πολλά πολλά χρόνια πριν.. επειδή τα είπαν εκείνοι, τα αρνηθήκαμε για να μην μας πουν συντηρητικούς.. τώρα που οι λεγόμενοι life coaches, τα πιπιλίζουν κάθε μέρα, τα αναπαράγουμε διαρκώς. Το θέμα είναι πως, ούτε και τώρα αντιλαμβανόμαστε πως πρέπει να ψαχτούμε μέσα μας..

261. « Αν πρέπει να θυμόμαστε κάποια αμαρτήματα, πρέπει να θυμόμαστε τα δικά μας και αν θυμόμαστε τα δικά μας, ποτέ δεν θα σκεφτούμε τα ξένα ».

                                                                   Ιερός Χρυσόστομος, Δαμασκηνού Παράλληλα, ΕΠΕ 6, 133

Στον Αγώνα

 

Αγαπάμε το Εγώ μας και έτσι δεν μπορούμε να συν – χωρέσουμε με κανέναν. Και φυσικά φταίνε πάντα οι άλλοι για την αφόρητη μοναξιά μας. Έχουμε καλομάθει στο εύκολο, στο βόλεμα, στο « όλα στο πιάτο » στα πάντα.. από το φαγητό μας, μέχρι στις πάσης φύσεως σχέσεις μας. Αρνούμαστε να αγωνιστούμε σε κάθε επίπεδο.. ναι, αλλά έτσι δεν κερδίζεται τίποτα, γι’ αυτό και μένουμε στο τίποτα.

Ο κόπος, όμως δίνει αξία και νόημα στα πάντα.. ακόμη και ο πόνος. Η Σταύρωση προηγείται πάντα, της Ανάστασης..

260. « Στον άνθρωπο ανήκει να αγωνίζεται και στον Χριστό να δίνει τις δυνάμεις ».

Όσιος Ιουστίνος Πόποβιτς ( 1894 – 1979 )

Το Δάνειο

 

Δεν προσφέρεις κάτι, απλά για να ταΐσεις κάποιον, μπορεί και να μην σου περισσεύουν για να ταΐσεις κι όμως, μπορείς παρόλα αυτά να ελεήσεις κάποιον. Πώς ; Με μια αγκαλιά, με ένα τηλεφώνημα ουσιαστικού ενδιαφέροντος κι αγάπης, μα κυρίως με την προσευχή.

Πες στον Θεό, αυτά που χρειάζεται να ακούσει ο άλλος, να έχει ο άλλος ό,τι χρειάζεται κι Εκείνος ξέρει. Να θυμάσαι πως όσο ελεείς, τόσο ελεείσαι.. Διότι στα πνευματικά θέματα, στην Πίστη μας, το πάρσιμο γίνεται με το δόσιμο.

259. « Όποιος ελεεί τον φτωχό δανείζει τον Θεό. Και ανάλογα με την ελεημοσύνη του θα λάβει εκ μέρους του Θεού ανταπόδοση ».                                            

      Παροιμίες ιθ’ 17

Η σιωπή λέει περισσότερα

 

Τελικά, τις περισσότερες φορές, όταν δεν μιλάς, λες περισσότερα. Η μαγκιά είναι να καταλάβεις πότε πρέπει να σιωπήσεις. Κι εδώ έρχεται να βοηθήσει η προσευχή και οι πατερικοί λόγοι..

258.« Μιλάτε, όταν τα λόγια σας είναι πιο πολύτιμα από τη σιωπή. Αγαπάτε τη σιωπή, όταν είναι πιο πλούσια από τα λόγια ».                                                                        

                                                                                                                      Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Να Του μιλάς

 

Την ώρα που πας λιγάκι, να Του μιλήσεις, εκείνη την ώρα είναι που θα χτυπήσει το τηλέφωνο, θα γίνει φασαρία στο σπίτι, θα ενοχληθείς από εξωτερικούς θορύβους που, υπό άλλες συνθήκες δεν θα έδινες καν σημασία, θα σκεφτείς τί έχεις να ψωνίσεις από το σούπερ μάρκετ, πώς σου μίλησε κάποιος, τί θα του απαντήσεις εσύ, τί υποχρεώσεις έχεις, την επόμενη ώρα και μέρα, θα νυστάξεις, θα βαρεθείς  κτλ. Τυχαίο ;; Δε νομίζω..

Τότε είναι που ο μισόκαλος ορμάει να σε εμποδίσει να μην προσευχηθείς. Εξαπολύει στο νου σου, πάσης φύσεως λογισμούς για να μην σκεφτείς καν το : « Κύριε ιλάσθητι μοι τον αμαρτωλό ». Όμως τη δουλειά του κι εμείς τη δουλειά μας.. Γι’ αυτό :

257. « Ποτέ να μην προσεύχεσθε βιαστικά. Να προσεύχεσθε με έντονη συμμετοχή του νου και της καρδιάς στα νοήματα της προσευχής ».                

                  Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

Το μέτρο σου

 

Ο καθένας βλέπει στον άλλο, αυτό που έχει ήδη στην καρδιά του. Αν έχεις λουλούδια στην καρδιά σου, βλέπεις κάτι όμορφο και στον άλλο, σκέπτεσαι καλοπροαίρετα και δεν κατακρίνεις ή τουλάχιστον διώχνεις κάθε πειρασμικό κακοπροαίρετο λογισμό.

Και το αντίθετο, δυστυχώς.. Όταν έχεις μέσα σου σκοτάδι, όταν δεν μπορείς να καταφέρεις εσύ κάτι, που πετυχαίνει ο άλλος.. κατακρίνεις τον άλλο που το παλεύει και το έχει πετύχει.

Με το μέτρο που κρίνουμε τον διπλανό μας, με το ίδιο μέτρο θα κριθούμε.  

256. « Οι περισσότεροι με τα δικά τους μέτρα κρίνουν και τους διπλανούς τους ».

Γρηγόριος Θεολόγος, ΕΠΕ 10 314

Για το καλό σου

 

Μιλάμε όλοι για ενσυναίσθηση, σε κάποιες χώρες, στο εξωτερικό διδάσκεται ως μάθημα.. όταν όμως τα έλεγαν, οι Πατέρες της Εκκλησίας πριν από τόσα πολλά χρόνια, τους αποκαλούσαμε και τους αποκαλούμε ακόμη και σήμερα συντηρητικούς, μισάνθρωπους ( επειδή πολλοί από αυτούς είχαν επιλέξει την έρημο ως πνευματική παλαίστρα ), αναχρονιστικούς, οπισθοδρομικούς και άλλα συναφή κοσμητικά επίθετα.  Τί λένε λοιπόν ;;

255. « Γνωρίζεις τί καλό να κάνεις στον πλησίον σου ; Αυτό που θέλεις να γίνει στον εαυτό σου από άλλον ».                                                                                                   

    Μ. Βασίλειος  Εις Εξαήμερον

Πού είναι οι κατήγοροί τους σήμερα..; Άφαντοι.

Πού είναι οι λόγοι των Πατέρων της Εκκλησίας ; Πανταχού παρόντες.. σε βιβλία, μα κυρίως ΣΕ ΚΑΡΔΙΕΣ.

Το χέρι του Θεού

 

Στην πίστη μας ό,τι βγαίνει, δίνεται, εκφράζεται από την καρδιά.. επιστρέφει στην καρδιά. Η έννοια της ελεημοσύνης δεν εξαντλείται στο να δώσω κάτι υλικό, σε κάποιον, αναγκεμένο. Ελεημοσύνη είναι να σφίξεις το χέρι σε κάποιον που πονά, σιωπηλά, να προσευχηθείς για κάποιον που δίνει αγώνα στο κρεβάτι του πόνου, ελεημοσύνη είναι καμιά φορά, δυο λέξεις: « Τί κάνεις; Πήρα να δω πως είσαι », ελεημοσύνη είναι να σιωπήσεις την ώρα του πειρασμού.

Πρώτα απ’ όλα ελεείς την ψυχή σου, η οποία ευεργετείται και το νιώθεις.. κι όταν έρθει η ώρα του δικού σου πειρασμού, έχεις το δυνατότερο στήριγμα :

254. « Όποιος δίνει το χέρι προς βοήθεια του πλησίον του, παίρνει τον βραχίονα του Θεού σε βοήθειά του ».                                                                    

             Άγιος Εφραίμ ο Σύρος

Τεμπέλης με τα όλα του

 

Είμαστε πλασμένοι να κινούμαστε, είναι ευλογημένη από τον Θεό η κίνηση και η εργασία. Για παράδειγμα, όλα τα πλάσματα στη γη,  έμψυχα και άψυχα που φαίνονται ακίνητα, στην πραγματικότητα κι αυτά κινούνται, αφού και η γη κινείται διαρκώς. Ακόμη και η ψυχή του ανθρώπου είναι πλασμένη από τον Θεό, τον Δημιουργό να κινείται προς Εκείνον. Όταν εμείς επιλέγουμε να απομακρυνθούμε από την αγάπη Του, ουσιαστικά κινούμαστε προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Πολύ περισσότερο ζημιογόνα δε, για την ψυχή είναι η ακινησία. Δεν ενδιαφερόμαστε για τίποτα και κανέναν, δεν σεβόμαστε ούτε καν τον ίδιο μας τον εαυτό, δεν κάνουμε την παραμικρή προσπάθεια να πλησιάσουμε τον Θεό. Πώς γίνεται αυτό ; Με την εγωπάθειά μας, να βολέψουμε τον βασιλιά εαυτούλη μας και οι άλλοι γύρω μας, ας πνίγονται, σκασίλα μας. Ας σκεφτούμε όμως πόση βρωμιά και δυσωδία μαζεύεται σε μια περιοχή με λιμνάζοντα ύδατα. Το ίδιο ακριβώς κάνουμε κι εμείς, λιμνάζει η ψυχή μας και πνίγεται από τις πνευματικές μας ακαθαρσίες. Συνεπώς .. μακριά από τέτοιους ανθρώπους..

253. « Μη ζητάς συμβουλή από άνθρωπο οκνηρό για οποιοδήποτε έργο ».

                                                                                                                                Σοφία Σειράχ λζ’ 10-11

Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν

 

Εμείς έχουμε τη δύναμη να πούμε το ίδιο, στον Θεό ; Ας μην βιαστούμε να απαντήσουμε.. δεν γνωρίζουμε τις επερχόμενες δοκιμασίες. Ας ζούμε την κάθε στιγμή και για τα αυριανά έχει ο Θεός..

252. « Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν, ου γαρ παύσομαι τούτο επιλέγων αεί επί πάσι μοι τοις συμβαίνουσι ».  

 Ιωάννης Χρυσόστομος, προς την Διάκονο Ολυμπιάδα, επιστολών 11

Απαίδευτη γλώσσα

 

Πόσο δύσκολο είναι να καταλάβεις, αν αξίζει να απαντήσεις σε κάποια πρόκληση, άραγε ; Για πολλούς λόγους, καλό είναι να σιωπήσεις. Σε πνευματικό επίπεδο μόνον κέρδος υπάρχει, στον αιφνίδιο πειρασμό της πρόκλησης απάντησης.

251. « Απαίδευτοι ακρατείς γλώσση ». ( Οι απαιδαγώγητοι και αμόρφωτοι άνθρωποι δεν συγκρατούν τη γλώσσα τους ) .                                     

                                                                                                                                            Παροιμίες κζ’ 20α

Ο δρόμος για τη γαλήνη

 

Η γλυκύτητα και η ζεστασία της παρουσίας, της Παναγίας, στη ζωή μας είναι δύσκολο να αποτυπωθεί γραπτά, όταν βιωθεί, επειδή γίνεται η ίδια, διαρκώς η γέφυρα με τον Αρχηγό της γαλήνης, τον Χριστό. Όταν όλα μαυρίζουν γύρω μας, όταν όλα φαίνονται ερμητικά κλειστά, η αγκαλιά της είναι η μόνη διαφυγή και τότε η ζωή αποκτά νόημα.

250.« Η ανθρώπινη καρδιά δεν βρίσκει γαλήνη μέχρι τη στιγμή, κατά την οποία κατορθώνει να αναπαυτεί σε Σένα, Θεέ μου ».                                                           

        Ιερός Αυγουστίνος

Καθήκον ή επιθυμία ;

 

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει βρεθεί σε αυτό το δίλημμα. Ανοίγονται δύο δρόμοι, δύο επιλογές και διαλέγεις. Ό,τι κι αν ζητά η καρδιά, η υπακοή δίνει τη λύση..

249. « Συμβαίνει κάποτε να αντίκεινται μεταξύ τους το καθήκον και η επιθυμία. Τότε πρέπει  η επιθυμία να υποχωρήσει στο καθήκον ».

Ιερομονάχου Κυρίλλου, Γνώμες Αγίων Πατέρων, σ. 76

Πολλά λες

 

Αυτό που σκανδαλίζει δεν είναι η πίστη σου στον Χριστό αλλά η αναντιστοιχία λόγων και έργων σου. Κάνε πράξη τα μισά, έστω, από αυτά για τα οποία λες πως πιστεύεις και όλα τα υπόλοιπα θα έρθουν μόνα τους..

248. « Χριστιανέ, καθώς η πίστη σου είναι αληθινή και αγία, αν δεν είναι και η ζωή σου καλή και αγία, μην ελπίζεις να σωθείς ».                                                                         

                                                                                                                    Ηλίας Μηνιάτης ( 1669 – 1714 )

Ο υπόλοιπος χρόνος

 

Ακούμε κάθε Κυριακή αυτή τη φράση, κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, όμως την προσπερνάμε, δεν στεκόμαστε με το νου και την καρδιά μας, έστω δύο λεπτά. Ο υπόλοιπος χρόνος…θεωρούμε αυτονόητο πως υπάρχει πολύς…υπόλοιπος χρόνος.

Κι όμως.. όλοι έχουμε ακμαιότατους και νεότατους, αγαπημένους ανθρώπους που φεύγουν για την Άνω Ιερουσαλήμ.. όλοι έχουμε ακούσει αυτή τη φράση, χωρίς να δώσουμε τη δέουσα σημασία και μετά φεύγουν σοκαριστικά αιφνιδιαστικά..

Μην αφήνουμε κανένα λεπτό, χωρίς δοξολογία και προσευχή..

247. «  Τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής ημών εν ειρήνη και μετανοία εκτελέσαι.. » .

                                                                                                               Από τις Ακολουθίες της Εκκλησίας

Το σκοτάδι μου

 

Ποιο είναι το όφελος της τήρησης των θείων εντολών για νηστεία, εγκράτεια, τακτικό εκκλησιασμό κτλ., αν θεωρώ τον εαυτό μου, πιστό χριστιανό, ανώτερο των συνανθρώπων μου και υποχρεωμένο, τον Θεό να με βάλει στον Παράδεισο, επειδή κάνω όλα τα παραπάνω ;

246. « Χωρίς το φως όλα είναι σκοτεινά και χωρίς την ταπεινοφροσύνη τίποτε δεν υπάρχει μέσα στον άνθρωπο παρά μόνο σκοτάδι ».                           

 Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ

Η πιο μεγάλη ώρα

Η πιο συγκλονιστική στιγμή της συνάντησής μας, μαζί Του είναι η στιγμή που τον αναζητούμε προσευχητικά και έχουμε παραμερίσει όλες τις έγνοιες μας, αγωνίες μας, φόβους, φροντίδες, πόνο. Είναι μεγαλειώδες το συναίσθημα, διότι αντιλαμβάνεσαι αφενός, απόλυτα, τη μηδαμινότητά σου και αφετέρου, σε ποιον στρέφεσαι και προσπαθείς να προσεγγίσεις.

  245. « Μακάριος ο νους που αποξενώνεται από κάθε αντίληψη την ώρα της προσευχής ».

 Οσίου Νείλου του Ασκητή - Περί προσευχής 120