Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2016

Ο πόνος μας ενώνει ξανά με το Θεό.


Ένας λόγος του Δάντη λέει ότι ο « πόνος μας ενώνει ξανά με το Θεό ». Ο πόνος μας ξαναγυρίζει στον εαυτό μας, στη μεταφυσική ουσία μας, γιατί και ο πόνος, όσο και αν είναι κάτι το φυσικό είναι στη ρίζα του μεταφυσικός, όπως μεταφυσική είναι η ουσία της ύπαρξης μας, μεταφυσικές οι ρίζες της ελευθερίας μας, της αγάπης μας.

Η χαρά που δεν είναι παρά η ουσία του πόνου, μας διασκορπίζει, ενώ ο πόνος, η θλίψη μας κάνει πιο συγκεκριμένους. Ο πόνος δεν φοράει ποτέ κανένα προσωπείο. Από θλίψη πλάστηκαν οι κόσμοι, λέει ο Όσκαρ Ουάϊλντ και στη γέννα ενός παιδιού ή ενός άστρου υπάρχει πόνος.

Πράγματι είμαστε μόνοι, όταν γεννιόμαστε, μόνοι όταν πεθαίνουμε, μόνοι ακόμα, όταν αγαπάμε.


ΔΗΜΗΤΡΗΣ  ΚΑΤΣΑΦΑΝΑΣ  « Άγιος Συμεών ο νέος θεολόγος »

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου